القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢١٢

سورة يونس

وَإِذَا أَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً مِنْ بَعْدِ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُمْ إِذَا لَهُمْ مَكْرٌ فِي آَيَاتِنَا قُلِ اللَّهُ أَسْرَعُ مَكْرًا إِنَّ رُسُلَنَا يَكْتُبُونَ مَا تَمْكُرُونَ ( 21 )

هر گاه پس از گزندى كه به مردم رسيده است رحمتي به آنها بچشانيم ، بيني كه در آيات ما بد انديشى مىكنند . بگو : مكر خدا سريعتر است رسولان ما نيز ، بد انديشيهاى شما را مىنويسند . ( 21 )

هُوَ الَّذِي يُسَيِّرُكُمْ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ حَتَّى إِذَا كُنْتُمْ فِي الْفُلْكِ وَجَرَيْنَ بِهِمْ بِرِيحٍ طَيِّبَةٍ وَفَرِحُوا بِهَا جَاءَتْهَا رِيحٌ عَاصِفٌ وَجَاءَهُمُ الْمَوْجُ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ أُحِيطَ بِهِمْ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ لَئِنْ أَنْجَيْتَنَا مِنْ هَذِهِ لَنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِرِينَ ( 22 )

اوست كه شما را در خشكى ودر دريا سير مىدهد . تا آن گاه كه در كشتيها هستند وباد موافق به حركتشان مىآورد ، شادمانند . چون توفان فرا رسد وموج از هر سو بر آنها ريزد ، چنان كه پندارند كه در محاصرهء موج قرار گرفته‌اند ، خدا را از روى اخلاص عقيدت بخوانند ، كه اگر ما را از اين خطر برهاني از سپاسگزاران خواهيم بود . ( 22 )

فَلَمَّا أَنْجَاهُمْ إِذَا هُمْ يَبْغُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّمَا بَغْيُكُمْ عَلَى أَنْفُسِكُمْ مَتَاعَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ثُمَّ إِلَيْنَا مَرْجِعُكُمْ فَنُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 23 )

چون خدا آنها را برهاند ، بيني كه در زمين به ناحق سركشى كنند . اى مردم ، اين سركشى به زيان خودتان است . تمتعى است در اين زندگى دنيوي . آن گاه همه به نزد ما بازمىگرديد تا از كارهايى كه مىكرده‌ايد آگاهتان سازيم . ( 23 )

إِنَّمَا مَثَلُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَاءٍ أَنْزَلْنَاهُ مِنَ السَّمَاءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَبَاتُ الْأَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَالْأَنْعَامُ حَتَّى إِذَا أَخَذَتِ الْأَرْضُ زُخْرُفَهَا وَازَّيَّنَتْ وَظَنَّ أَهْلُهَا أَنَّهُمْ قَادِرُونَ عَلَيْهَا أَتَاهَا أَمْرُنَا لَيْلًا أَوْ نَهَارًا فَجَعَلْنَاهَا حَصِيدًا كَأَنْ لَمْ تَغْنَ بِالْأَمْسِ كَذَلِكَ نُفَصِّلُ الْآَيَاتِ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ ( 24 )

مثَل اين زندگى دنيا مثَل بارانى است كه از آسمان نازل كنيم ، تا بدان هر گونه رستنيها از زمين برويد ، چه آنها كه آدميان مىخورند وچه آنها كه چارپايان مىچرند . چون زمين پيرايهء خويش برگرفت وآراسته شد ومردمش پنداشتند كه خود قادر بر آن همه بوده‌اند ، فرمان ما شب هنگام يا به روز دررسد وچنان از بيخش بركنيم كه گويى ديروز در آن مكان هيچ چيز نبوده است . آيات را براي مردمى كه مىانديشند اينچنين تفصيل مىدهيم . ( 24 )

وَاللَّهُ يَدْعُو إِلَى دَارِ السَّلَامِ وَيَهْدِي مَنْ يَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ ( 25 )

خداوند به سراى سلامت فرا مىخواند وهر كه را بخواهد به راه راست هدايت مىكند . ( 25 )