القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٠٦

سورة التوبة

التَّائِبُونَ الْعَابِدُونَ الْحَامِدُونَ السَّائِحُونَ الرَّاكِعُونَ السَّاجِدُونَ الْآَمِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّاهُونَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَالْحَافِظُونَ لِحُدُودِ اللَّهِ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ ( 112 )

توبه‌كنندگانند ، پرستندگانند ، ستايندگانند ، روزه‌دارانند ، ركوع كنندگانند ، سجده كنندگانند ، امر كنندگان به معروف ونهى كنندگان از منكرند وحافظان حدود خدايند . ومؤمنان را بشارت ده . ( 112 )

مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِينَ آَمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ وَلَوْ كَانُوا أُولِي قُرْبَى مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ ( 113 )

نبايد پيامبر وكساني كه ايمان آورده‌اند براي مشركان هر چند از خويشاوندان باشند - پس از آنكه دانستند كه به جهنم مىروند - طلب آمرزش كنند . ( 113 )

وَمَا كَانَ اسْتِغْفَارُ إِبْرَاهِيمَ لِأَبِيهِ إِلَّا عَنْ مَوْعِدَةٍ وَعَدَهَا إِيَّاهُ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ أَنَّهُ عَدُوٌّ لِلَّهِ تَبَرَّأَ مِنْهُ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ لَأَوَّاهٌ حَلِيمٌ ( 114 )

آمرزش خواستن إبراهيم براي پدرش ، نبود مگر به خاطر وعده‌اى كه به أو داده بود . وچون براي أو آشكار شد كه پدرش دشمن خداست ، از أو بيزارى جست . زيرا إبراهيم بسيار خداىترس وبردبار بود . ( 114 )

وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُضِلَّ قَوْمًا بَعْدَ إِذْ هَدَاهُمْ حَتَّى يُبَيِّنَ لَهُمْ مَا يَتَّقُونَ إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ( 115 )

خدا قومي را كه هدايت كرده است گمراه نمىخواهد ، تا برايشان روشن كند كه از چه چيز بايد بپرهيزند ، كه خدا بر هر چيزى داناست . ( 115 )

إِنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَمَا لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ ( 116 )

فرمانروايى آسمانها وزمين از آن خداست . زنده مىكند ومىميراند وشما را جز خدا دوستدار وياورى نيست . ( 116 )

لَقَدْ تَابَ اللَّهُ عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ فِي سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِنْ بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيغُ قُلُوبُ فَرِيقٍ مِنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ إِنَّهُ بِهِمْ رَءُوفٌ رَحِيمٌ ( 117 )

خدا ، توبهء پيامبر ومهاجرين وأنصار را كه در آن ساعت عسرت همراه أو بودند ، از آن پس كه نزديك بود كه گروهى را دل از جنگ بگردد ، پذيرفت . توبه‌شان بپذيرفت ، زيرا به ايشان رئوف ومهربان است . ( 117 )