القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٢٠

سورة البقرة

وَلَنْ تَرْضَى عَنْكَ الْيَهُودُ وَلَا النَّصَارَى حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدَى وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُمْ بَعْدَ الَّذِي جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ ( 120 )

يهودان وترسايان از تو خشنود نمىشوند ، تا به آيينشان گردن نهى . بگو : هدايت ، هدايتي است كه از جانب خدا باشد . اگر از آن پس كه خدا تو را آگاه كرده است از خواستهء آنها پيروى كنى ، هيچ ياور ومددكارى از جانب أو نخواهى داشت . ( 120 )

الَّذِينَ آَتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَمَنْ يَكْفُرْ بِهِ فَأُولَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ ( 121 )

كساني كه كتابشان داده‌ايم وآن چنان كه سزاوار است آن را مى خوانند ، مؤمنان به آن هستند ، وآنان كه به آن ايمان ندارند ، زيانكاران هستند . ( 121 )

يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَنِّي فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ ( 122 )

اى بني إسرائيل ، از آن نعمتي كه بر شما ارزانى داشتم وشما را بر جهانيان برترى دادم ، ياد كنيد . ( 122 )

وَاتَّقُوا يَوْمًا لَا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئًا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ وَلَا تَنْفَعُهَا شَفَاعَةٌ وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَ ( 123 )

وبترسيد از روزى كه هيچ كس ديگرى را به كار نيايد وفديه پذيرفته نشود وشفاعت سودشان نكند وكسى به ياريشان برنخيزد . ( 123 )

وَإِذِ ابْتَلَى إِبْرَاهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قَالَ إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِي قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ ( 124 )

وپروردگار إبراهيم أو را به كارى چند بيازمود وإبراهيم آن كارها را به تمامى به انجام رسانيد . خدا گفت : من تو را پيشواى مردم گردانيدم . گفت : فرزندانم را هم ؟ گفت : پيمان من ستمكاران را در بر نگيرد . ( 124 )

وَإِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثَابَةً لِلنَّاسِ وَأَمْنًا وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى وَعَهِدْنَا إِلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ أَنْ طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَالْعَاكِفِينَ وَالرُّكَّعِ السُّجُودِ ( 125 )

وكعبه را جايگاه اجتماع ومكان امن مردم ساختيم . مقام إبراهيم را نمازگاه خويش گيريد . ما إبراهيم وإسماعيل را فرمان داديم : خانهء مرا براي طوافكنندگان ومقيمان وراكعان وساجدان پاكيزه داريد . ( 125 )

وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هَذَا بَلَدًا آَمِنًا وَارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَرَاتِ مَنْ آَمَنَ مِنْهُمْ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآَخِرِ قَالَ وَمَنْ كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلًا ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلَى عَذَابِ النَّارِ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ ( 126 )

وإبراهيم گفت : اى پروردگار من ، اين شهر را جاى امنى گردان واز مردمش آنان را كه به خدا وروز قيامت ايمان دارند ، از هر ثمره روزى ساز . گفت : هر كس كه كافر شد أو را اندك برخوردارى دهم ، سپس به عذاب آتش دچارش گردانم ، كه بد سرانجامى است . ( 126 )