القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٩٦
سورة التوبة
لَقَدِ ابْتَغَوُا الْفِتْنَةَ مِنْ قَبْلُ وَقَلَّبُوا لَكَ الْأُمُورَ حَتَّى جَاءَ الْحَقُّ وَظَهَرَ أَمْرُ اللَّهِ وَهُمْ كَارِهُونَ ( 48 )
پيش از اين هم فتنهگرى مىكردند وكارها را براي تو واژگونه جلوه مىدادند تا آن گاه كه حق فراز آمد وفرمان خداوند آشكار شد ، در حالي كه از آن كراهت داشتند . ( 48 )
وَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ ائْذَنْ لِي وَلَا تَفْتِنِّي أَلَا فِي الْفِتْنَةِ سَقَطُوا وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيطَةٌ بِالْكَافِرِينَ ( 49 )
بعضي از آنان مىگويند : مرا رخصت ده وبه گناه مينداز . آگاه باش كه اينان خود در گناه افتادهاند وجهنم بر كافران احاطه دارد . ( 49 )
إِنْ تُصِبْكَ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَإِنْ تُصِبْكَ مُصِيبَةٌ يَقُولُوا قَدْ أَخَذْنَا أَمْرَنَا مِنْ قَبْلُ وَيَتَوَلَّوْا وَهُمْ فَرِحُونَ ( 50 )
اگر خيرى به تو رسد اندوهگينشان سازد ، واگر به تو مصيبتى رسد مىگويند : ما چارهء كار خويش پيش از اين انديشيدهايم . آن گاه شادمان بازمىگردند . ( 50 )
قُلْ لَنْ يُصِيبَنَا إِلَّا مَا كَتَبَ اللَّهُ لَنَا هُوَ مَوْلَانَا وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ ( 51 )
بگو : مصيبتى جز آنچه خدا براي ما مقرر كرده است به ما نخواهد رسيد . أو مولاي ماست ومؤمنان بر خدا توكل كنند . ( 51 )
قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنَا إِلَّا إِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِ وَنَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمْ أَنْ يُصِيبَكُمُ اللَّهُ بِعَذَابٍ مِنْ عِنْدِهِ أَوْ بِأَيْدِينَا فَتَرَبَّصُوا إِنَّا مَعَكُمْ مُتَرَبِّصُونَ ( 52 )
بگو : آيا جز يكى از آن دو نيكى ، انتظار چيز ديگرى را براي ما داريد ؟ ولى ما منتظريم كه عذاب خدا ، يا از جانب أو يا به دست ما به شما برسد . پس شما منتظر باشيد ما نيز با شما منتظر مىمانيم . ( 52 )
قُلْ أَنْفِقُوا طَوْعًا أَوْ كَرْهًا لَنْ يُتَقَبَّلَ مِنْكُمْ إِنَّكُمْ كُنْتُمْ قَوْمًا فَاسِقِينَ ( 53 )
بگو : خدا از شما نمىپذيرد ، چه از روى رضا انفاق كنيد چه از روى كراهت ، زيرا مردمى نافرمان هستيد . ( 53 )
وَمَا مَنَعَهُمْ أَنْ تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقَاتُهُمْ إِلَّا أَنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَبِرَسُولِهِ وَلَا يَأْتُونَ الصَّلَاةَ إِلَّا وَهُمْ كُسَالَى وَلَا يُنْفِقُونَ إِلَّا وَهُمْ كَارِهُونَ ( 54 )
هيچ چيز مانع قبول انفاقهايشان نشده مگر آنكه به خدا وپيامبرش ايمان نياوردهاند وجز با بىميلى به نماز حاضر نمىشوند وجز به كراهت انفاق نمىكنند . ( 54 )