القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٩٢

سورة التوبة

ثُمَّ يَتُوبُ اللَّهُ مِنْ بَعْدِ ذَلِكَ عَلَى مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 27 )

از آن پس خدا توبهء هر كس را كه بخواهد مىپذيرد ، كه آمرزنده ومهربان است . ( 27 )

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ فَلَا يَقْرَبُوا الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ بَعْدَ عَامِهِمْ هَذَا وَإِنْ خِفْتُمْ عَيْلَةً فَسَوْفَ يُغْنِيكُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ إِنْ شَاءَ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ( 28 )

اى كساني كه ايمان آورده‌ايد ، مشركان نجسند واز سال بعد نبايد به مسجد الحرام نزديك شوند . واگر از بينوايى مىترسيد ، خدا اگر بخواهد به فضل خويش بىنيازتان خواهد كرد . زيرا خدا دانا وحكيم است . ( 28 )

قَاتِلُوا الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْآَخِرِ وَلَا يُحَرِّمُونَ مَا حَرَّمَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَلَا يَدِينُونَ دِينَ الْحَقِّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ حَتَّى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَدٍ وَهُمْ صَاغِرُونَ ( 29 )

با كساني از أهل كتاب كه به خدا وروز قيامت ايمان نمىآورند وچيزهايى را كه خدا وپيامبرش حرام كرده است بر خود حرام نمىكنند ودين حق را نمىپذيرند جنگ كنيد ، تا آن گاه كه به دست خود در عين مذلت جزيه بدهند . ( 29 )

وَقَالَتِ الْيَهُودُ عُزَيْرٌ ابْنُ اللَّهِ وَقَالَتِ النَّصَارَى الْمَسِيحُ ابْنُ اللَّهِ ذَلِكَ قَوْلُهُمْ بِأَفْوَاهِهِمْ يُضَاهِئُونَ قَوْلَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَبْلُ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ ( 30 )

يهود گفتند كه عزير پسر خداست ، ونصارى گفتند كه عيسى پسر خداست . اين سخن كه مىگويند همانند گفتار كساني است كه پيش از اين كافر بودند . خدا بكشدشان . چگونه از حق منحرفشان مىكنند ؟ ( 30 )

اتَّخَذُوا أَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ وَالْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا إِلَهًا وَاحِدًا لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ سُبْحَانَهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ ( 31 )

حبرها وراهبان خويش ومسيح پسر مريم را به جاى اللَّه به خدايى گرفتند وحال آنكه مأمور بودند كه تنها يك خدا را بپرستند ، كه هيچ خدايى جز أو نيست . منزه است از آنچه شريكش مىسازند . ( 31 )