القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٩
سورة البقرة
وَقَالَتِ الْيَهُودُ لَيْسَتِ النَّصَارَى عَلَى شَيْءٍ وَقَالَتِ النَّصَارَى لَيْسَتِ الْيَهُودُ عَلَى شَيْءٍ وَهُمْ يَتْلُونَ الْكِتَابَ كَذَلِكَ قَالَ الَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ مِثْلَ قَوْلِهِمْ فَاللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِيمَا كَانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ( 113 )
با آنكه كتاب خدا را مىخوانند ، يهودان گفتند كه ترسايان بر حق نيند وترسايان گفتند كه يهودان بر حق نيند . همچنين آنها كه ناآگاهند سخنى چون سخن آنان گويند . خدا در روز قيامت دربارهء آنچه در آن اختلاف مىكنند ، ميانشان حكم خواهد كرد . ( 113 )
وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ مَنَعَ مَسَاجِدَ اللَّهِ أَنْ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ وَسَعَى فِي خَرَابِهَا أُولَئِكَ مَا كَانَ لَهُمْ أَنْ يَدْخُلُوهَا إِلَّا خَائِفِينَ لَهُمْ فِي الدُّنْيَا خِزْيٌ وَلَهُمْ فِي الْآَخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ ( 114 )
كيست ستمكارتر از آنكه نگذاشت كه نام خدا در مسجدهاى خدا برده شود ، ودر ويران ساختن آنها كوشيد ؟ روا نيست در آن مسجدها جز بيمناك وترسان داخل شوند ونصيبشان در دنيا خوارى ودر آخرت عذابي بزرگ است . ( 114 )
وَلِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ فَأَيْنَمَا تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ وَاسِعٌ عَلِيمٌ ( 115 )
مشرق ومغرب از آن خداست . پس به هر جاى كه رو كنيد ، همان جا رو به خداست . خدا فراخرحمت وداناست . ( 115 )
وَقَالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَدًا سُبْحَانَهُ بَلْ لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ كُلٌّ لَهُ قَانِتُونَ ( 116 )
گفتند كه خدا فرزندى گرفت . منزّه است أو . بلكه هر چه در آسمانها وزمين است از آن اوست وهمه فرمانبردار اويند . ( 116 )
بَدِيعُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَإِذَا قَضَى أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ ( 117 )
آفرينندهء آسمانها وزمين است . چون ارادهء چيزى كند ، مىگويد : موجود شو . وآن چيز موجود مىشود . ( 117 )
وَقَالَ الَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ لَوْلَا يُكَلِّمُنَا اللَّهُ أَوْ تَأْتِينَا آَيَةٌ كَذَلِكَ قَالَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِثْلَ قَوْلِهِمْ تَشَابَهَتْ قُلُوبُهُمْ قَدْ بَيَّنَّا الْآَيَاتِ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ ( 118 )
نادانان گفتند : چرا خدا با ما سخن نمىگويد ؟ يا معجزهاى بر ما نمىآيد ؟ پيشينيانشان نيز چنين سخنانى مىگفتند . دلهايشان همانند يكديگر است . ما براي آنان كه به يقين رسيدهاند ، آيات را بيان كردهايم . ( 118 )
إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ بِالْحَقِّ بَشِيرًا وَنَذِيرًا وَلَا تُسْأَلُ عَنْ أَصْحَابِ الْجَحِيمِ ( 119 )
ما تو را كه سزاوار هستى ، به رسالت فرستاديم ، تا مژده دهى وبيم دهى . تو مسؤول دوزخيان نيستى . ( 119 )