القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٨١

سورة الأنفال

وَاذْكُرُوا إِذْ أَنْتُمْ قَلِيلٌ مُسْتَضْعَفُونَ فِي الْأَرْضِ تَخَافُونَ أَنْ يَتَخَطَّفَكُمُ النَّاسُ فَآَوَاكُمْ وَأَيَّدَكُمْ بِنَصْرِهِ وَرَزَقَكُمْ مِنَ الطَّيِّبَاتِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ( 26 )

وبه ياد آوريد آن هنگام را كه اندك بوديد ودر شمار زبونشدگان اين سرزمين ، بيم آن داشتيد كه مردم شما را از ميان بردارند وخدا پناهتان داد ويارى كرد وپيروز گردانيد واز چيزهاى پاكيزه روزى داد ، باشد كه سپاس گوييد . ( 26 )

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا لَا تَخُونُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ وَتَخُونُوا أَمَانَاتِكُمْ وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ ( 27 )

اى كساني كه ايمان آورده‌ايد ، مىدانيد كه نبايد به خدا وپيامبر خيانت كنيد ودر امانت خيانت ورزيد . ( 27 )

وَاعْلَمُوا أَنَّمَا أَمْوَالُكُمْ وَأَوْلَادُكُمْ فِتْنَةٌ وَأَنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ ( 28 )

بدانيد كه داراييها وفرزندان وسيلهء آزمايش شمايند وپاداش بزرگ در نزد خداست . ( 28 )

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا إِنْ تَتَّقُوا اللَّهَ يَجْعَلْ لَكُمْ فُرْقَانًا وَيُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئَاتِكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ ( 29 )

اى كساني كه ايمان آورده‌ايد ، اگر از خدا بترسيد شما را بصيرت شناخت حق از باطل دهد وگناهانتان را بزدايد وشما را بيامرزد ، كه صاحب فضل وكرمى بزرگ است . ( 29 )

وَإِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِيُثْبِتُوكَ أَوْ يَقْتُلُوكَ أَوْ يُخْرِجُوكَ وَيَمْكُرُونَ وَيَمْكُرُ اللَّهُ وَاللَّهُ خَيْرُ الْمَاكِرِينَ ( 30 )

وآن هنگام را به يادآور كه كافران دربارهء تو مكرى كردند تا در بندت افكنند يا بكشندت يا از شهر بيرون سازند . آنان مكر كردند وخدا نيز مكر كرد وخدا بهترين مكركنندگان است . ( 30 )

وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آَيَاتُنَا قَالُوا قَدْ سَمِعْنَا لَوْ نَشَاءُ لَقُلْنَا مِثْلَ هَذَا إِنْ هَذَا إِلَّا أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ ( 31 )

چون آيات ما بر آنها خوانده شد ، گفتند : شنيديم . واگر بخواهيم همانند آن مىگوييم ، اين چيزى جز افسانه‌هاى پيشينيان نيست . ( 31 )

وَإِذْ قَالُوا اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ هَذَا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَأَمْطِرْ عَلَيْنَا حِجَارَةً مِنَ السَّمَاءِ أَوِ ائْتِنَا بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ( 32 )

وآن هنگام را كه گفتند : بار خدايا ، اگر اين كه از جانب تو آمده حق است ، بر ما از آسمان بارانى از سنگ ببار يا عذاب دردآورى بر ما بفرست . ( 32 )

وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَأَنْتَ فِيهِمْ وَمَا كَانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُونَ ( 33 )

تا آن گاه كه تو در ميانشان هستى خدا عذابشان نكند وتا آن گاه كه از خدا آمرزش مىطلبند ، نيز خدا عذابشان نخواهد كرد . ( 33 )