القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٧٩

سورة الأنفال

إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ أَنِّي مُمِدُّكُمْ بِأَلْفٍ مِنَ الْمَلَائِكَةِ مُرْدِفِينَ ( 9 )

وآن گاه كه از پروردگارتان يارى خواستيد وخدا بپذيرفت كه من با هزار فرشته كه از پى يكديگر مىآيند ياريتان مىكنم . ( 9 )

وَمَا جَعَلَهُ اللَّهُ إِلَّا بُشْرَى وَلِتَطْمَئِنَّ بِهِ قُلُوبُكُمْ وَمَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ( 10 )

وآن كار را خدا جز براي شادمانى شما نكرد وتا دلهايتان بدان آرام گيرد . ويارى تنها از سوى خداست كه أو پيروزمند وحكيم است . ( 10 )

إِذْ يُغَشِّيكُمُ النُّعَاسَ أَمَنَةً مِنْهُ وَيُنَزِّلُ عَلَيْكُمْ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً لِيُطَهِّرَكُمْ بِهِ وَيُذْهِبَ عَنْكُمْ رِجْزَ الشَّيْطَانِ وَلِيَرْبِطَ عَلَى قُلُوبِكُمْ وَيُثَبِّتَ بِهِ الْأَقْدَامَ ( 11 )

وبه ياد آر آن گاه را كه خدا چنان ايمنيتان داده بود كه خوابى سبك شما را فروگرفت واز آسمان برايتان بارانى باريد تا شست وشويتان دهد ووسوسهء شيطان را از شما دور كند ودلهاتان را قوى گرداند وقدمهاتان را استوار سازد . ( 11 )

إِذْ يُوحِي رَبُّكَ إِلَى الْمَلَائِكَةِ أَنِّي مَعَكُمْ فَثَبِّتُوا الَّذِينَ آَمَنُوا سَأُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ فَاضْرِبُوا فَوْقَ الْأَعْنَاقِ وَاضْرِبُوا مِنْهُمْ كُلَّ بَنَانٍ ( 12 )

وآن گاه را كه پروردگارت به فرشتگان وحى كرد : من با شمايم . شما مؤمنان را به پايدارى واداريد . من در دلهاى كافران بيم خواهم افكند . بر گردنهايشان بزنيد وانگشتانشان را قطع كنيد . ( 12 )

ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ شَاقُّوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَمَنْ يُشَاقِقِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ ( 13 )

زيرا با خدا وپيامبرش به مخالفت برخاستند . وهر كه با خدا وپيامبرش مخالفت ورزد ، بداند كه عقوبت خدا سخت است . ( 13 )

ذَلِكُمْ فَذُوقُوهُ وَأَنَّ لِلْكَافِرِينَ عَذَابَ النَّارِ ( 14 )

عقوبت را بچشيد ، وعذاب آتش از آن كافران است . ( 14 )

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا إِذَا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا زَحْفًا فَلَا تُوَلُّوهُمُ الْأَدْبَارَ ( 15 )

اى كساني كه ايمان آورده‌ايد ، چون كافران را حمله‌ور ديديد به هزيمت پشت مكنيد ( 15 )

وَمَنْ يُوَلِّهِمْ يَوْمَئِذٍ دُبُرَهُ إِلَّا مُتَحَرِّفًا لِقِتَالٍ أَوْ مُتَحَيِّزًا إِلَى فِئَةٍ فَقَدْ بَاءَ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ وَمَأْوَاهُ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ ( 16 )

جز آنها كه براي ساز وبرگ نبرد باز مىگردند يا آنها كه به يارى گروهى ديگر مىروند ، هر كس كه پشت به دشمن كند مورد خشم خدا قرار مىگيرد وجايگاه أو جهنم است ، وجهنم بد جايگاهى است . ( 16 )