القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٧٤

سورة الأعراف

وَإِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَأَنَّهُ ظُلَّةٌ وَظَنُّوا أَنَّهُ وَاقِعٌ بِهِمْ خُذُوا مَا آَتَيْنَاكُمْ بِقُوَّةٍ وَاذْكُرُوا مَا فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ( 171 )

وكوه را بر فراز سرشان چون سايبانى نگه داشتيم ومىپنداشتند كه اكنون بر سرشان خواهد افتاد . كتابي را كه به شما داده‌ايم با نيرومندى بگيريد وهر چه را كه در آن آمده است به ياد داريد ، باشد كه پرهيزگار شويد . ( 171 )

وَإِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَنِي آَدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَأَشْهَدَهُمْ عَلَى أَنْفُسِهِمْ أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ قَالُوا بَلَى شَهِدْنَا أَنْ تَقُولُوا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هَذَا غَافِلِينَ ( 172 )

وپروردگار تو از پشت بني آدم فرزندانشان را بيرون آورد . وآنان را بر خودشان گواه گرفت وپرسيد : آيا من پروردگارتان نيستم ؟ گفتند : آرى ، گواهى مىدهيم . تا در روز قيامت نگوييد كه ما از آن بىخبر بوديم . ( 172 )

أَوْ تَقُولُوا إِنَّمَا أَشْرَكَ آَبَاؤُنَا مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا ذُرِّيَّةً مِنْ بَعْدِهِمْ أَفَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ الْمُبْطِلُونَ ( 173 )

يا نگوييد كه پدران ما پيش از اين مشرك بودند وما نسلي بوديم بعد از آنها وآيا به سبب كارى كه گمراهان كرده بودند ما را به هلاكت مىرسانى ؟ ( 173 )

وَكَذَلِكَ نُفَصِّلُ الْآَيَاتِ وَلَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ( 174 )

آيات را اينچنين به روشنى بيان مىكنيم ، شايد بازگردند . ( 174 )

وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ الَّذِي آَتَيْنَاهُ آَيَاتِنَا فَانْسَلَخَ مِنْهَا فَأَتْبَعَهُ الشَّيْطَانُ فَكَانَ مِنَ الْغَاوِينَ ( 175 )

خبر آن مرد را بر ايشان بخوان كه آيات خويش را به أو عطا كرده بوديم وأو از آن علم عارى گشت وشيطان در پىاش افتاد ودر زمرهء گمراهان درآمد . ( 175 )

وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنَاهُ بِهَا وَلَكِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَى الْأَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوَاهُ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ الْكَلْبِ إِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ أَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَثْ ذَلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآَيَاتِنَا فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ ( 176 )

اگر خواسته بوديم به سبب آن علم كه به أو داده بوديم رفعتش مىبخشيديم ، ولى أو در زمين بماند واز پى هواي خويش رفت . مثَل أو چون مثَل آن سگ است كه اگر به أو حمله كنى زبان از دهان بيرون آرد واگر رهايش كنى بازهم زبان از دهان بيرون آرد . مثَل آنان كه آيات را دروغ انگاشتند نيز چنين است . قصه را بگوى ، شايد به انديشه فرو روند . ( 176 )

سَاءَ مَثَلًا الْقَوْمُ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآَيَاتِنَا وَأَنْفُسَهُمْ كَانُوا يَظْلِمُونَ ( 177 )

بد است مثَل مردمى كه آيات ما را دروغ انگاشتند وبه خود ستم روا مىداشتند . ( 177 )

مَنْ يَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِي وَمَنْ يُضْلِلْ فَأُولَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ ( 178 )

هر كس را كه خداى راه نمايد ، راه خويش بيابد . وآنان را كه گمراه سازد زيانكار شوند . ( 178 )