القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٧٠

سورة الأعراف

وَلَمَّا رَجَعَ مُوسَى إِلَى قَوْمِهِ غَضْبَانَ أَسِفًا قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُونِي مِنْ بَعْدِي أَعَجِلْتُمْ أَمْرَ رَبِّكُمْ وَأَلْقَى الْأَلْوَاحَ وَأَخَذَ بِرَأْسِ أَخِيهِ يَجُرُّهُ إِلَيْهِ قَالَ ابْنَ أُمَّ إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِي وَكَادُوا يَقْتُلُونَنِي فَلَا تُشْمِتْ بِيَ الْأَعْدَاءَ وَلَا تَجْعَلْنِي مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ ( 150 )

چون موسى خشمگين واندوهناك نزد قوم خود بازگشت ، گفت : در غيبت من چه بد جانشينانى بوديد . چرا بر فرمان پروردگار خود پيشى گرفتيد ؟ وألواح را بر زمين افكند ، وموى برادرش را گرفت وبه سوى خود كشيد . هارون گفت : اى پسر مادرم ، اين قوم مرا زبون يافتند ونزديك بود كه مرا بكشند ، مرا دشمنكام مكن ودر شمار ستمكاران مياور . ( 150 )

قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِي وَلِأَخِي وَأَدْخِلْنَا فِي رَحْمَتِكَ وَأَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ ( 151 )

گفت : اى پروردگار من ، مرا وبرادرم را بيامرز وما را در رحمت خويش داخل كن كه تو مهربانترين مهربانانى . ( 151 )

إِنَّ الَّذِينَ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ سَيَنَالُهُمْ غَضَبٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَذِلَّةٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَكَذَلِكَ نَجْزِي الْمُفْتَرِينَ ( 152 )

آنان كه گوساله را برگزيدند به زودى به غضب پروردگارشان گرفتار خواهند شد ودر زندگانى اينجهانى به خوارى خواهند افتاد . دروغسازان را اينچنين كيفر مىدهيم . ( 152 )

وَالَّذِينَ عَمِلُوا السَّيِّئَاتِ ثُمَّ تَابُوا مِنْ بَعْدِهَا وَآَمَنُوا إِنَّ رَبَّكَ مِنْ بَعْدِهَا لَغَفُورٌ رَحِيمٌ ( 153 )

آنان كه مرتكب كارهاى بد شدند ، آن گاه توبه كردند وايمان آوردند ، بدانند كه پروردگار تو پس از توبه ، آمرزنده ومهربان است . ( 153 )

وَلَمَّا سَكَتَ عَنْ مُوسَى الْغَضَبُ أَخَذَ الْأَلْوَاحَ وَفِي نُسْخَتِهَا هُدًى وَرَحْمَةٌ لِلَّذِينَ هُمْ لِرَبِّهِمْ يَرْهَبُونَ ( 154 )

چون خشم موسى فرو نشست ، ألواح را برگرفت . ودر نوشته‌هاى آن ، براي آنهايى كه از پروردگارشان بيمناكند ، هدايت ورحمت بود . ( 154 )

وَاخْتَارَ مُوسَى قَوْمَهُ سَبْعِينَ رَجُلًا لِمِيقَاتِنَا فَلَمَّا أَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ أَهْلَكْتَهُمْ مِنْ قَبْلُ وَإِيَّايَ أَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ السُّفَهَاءُ مِنَّا إِنْ هِيَ إِلَّا فِتْنَتُكَ تُضِلُّ بِهَا مَنْ تَشَاءُ وَتَهْدِي مَنْ تَشَاءُ أَنْتَ وَلِيُّنَا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَأَنْتَ خَيْرُ الْغَافِرِينَ ( 155 )

موسى براي وعده گاه ما از ميان قومش هفتاد مرد را برگزيد . چون زلزله آنها را فرو گرفت ، گفت : اى پروردگار من ، اگر مىخواستى ايشان را ومرا پيش از اين هلاك مىكردى . آيا به خاطر اعمالي كه بيخردان ما انجام داده‌اند ما را به هلاكت مىرسانى ؟ واين جز امتحان تو نيست . هر كس را بخواهى بدان گمراه مىكنى وهر كس را بخواهى هدايت . تو ياور ما هستى ، ما را بيامرز وبر ما ببخشاى كه تو بهترين آمرزندگانى . ( 155 )