القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٦٩

سورة الأعراف

قَالَ يَا مُوسَى إِنِّي اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسَالَاتِي وَبِكَلَامِي فَخُذْ مَا آَتَيْتُكَ وَكُنْ مِنَ الشَّاكِرِينَ ( 144 )

گفت : اى موسى ، من تو را به پيامهايم وسخن گفتنم از ميان مردم برگزيدم ، پس آنچه را به تو داده‌ام فرا گير واز سپاسگزاران باش . ( 144 )

وَكَتَبْنَا لَهُ فِي الْأَلْوَاحِ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَوْعِظَةً وَتَفْصِيلًا لِكُلِّ شَيْءٍ فَخُذْهَا بِقُوَّةٍ وَأْمُرْ قَوْمَكَ يَأْخُذُوا بِأَحْسَنِهَا سَأُرِيكُمْ دَارَ الْفَاسِقِينَ ( 145 )

براي أو در آن ألواح هر گونه اندرز وتفصيل هر چيز را نوشتيم . پس گفتيم : آن را به نيرومندى بگير ، وقومت را بفرماى تا به بهترين آن عمل كنند ، به زودى جايگاه نافرمانان را به شما نشان دهم . ( 145 )

سَأَصْرِفُ عَنْ آَيَاتِيَ الَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَإِنْ يَرَوْا كُلَّ آَيَةٍ لَا يُؤْمِنُوا بِهَا وَإِنْ يَرَوْا سَبِيلَ الرُّشْدِ لَا يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًا وَإِنْ يَرَوْا سَبِيلَ الْغَيِّ يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًا ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا بِآَيَاتِنَا وَكَانُوا عَنْهَا غَافِلِينَ ( 146 )

آن كساني را كه به ناحق در زمين سركشى مىكنند ، زودا كه از آيات خويش رويگردان سازم ، چنان كه هر آيتي را كه ببينند ايمان نياورند واگر طريق هدايت ببينند از آن نروند واگر طريق گمراهى ببينند از آن بروند . زيرا اينان آيات را دروغ انگاشتند واز آن غفلت ورزيدند . ( 146 )

وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآَيَاتِنَا وَلِقَاءِ الْآَخِرَةِ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ( 147 )

واعمال آنان كه آيات ما وديدار قيامت را دروغ انگاشتند ، ناچيز شد . آيا جز در مقابل كردارشان كيفر خواهند ديد ؟ ( 147 )

وَاتَّخَذَ قَوْمُ مُوسَى مِنْ بَعْدِهِ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًا جَسَدًا لَهُ خُوَارٌ أَلَمْ يَرَوْا أَنَّهُ لَا يُكَلِّمُهُمْ وَلَا يَهْدِيهِمْ سَبِيلًا اتَّخَذُوهُ وَكَانُوا ظَالِمِينَ ( 148 )

قوم موسى بعد از أو از زيورهايشان تنديس گوساله‌اى ساختند كه بانگ مىكرد . آيا نمىبينند كه آن گوساله با آنها سخن نمىگويد وايشان را به هيچ راهى هدايت نمىكند ؟ آن را به خدايى گرفتند وبر خود ستم كردند . ( 148 )

وَلَمَّا سُقِطَ فِي أَيْدِيهِمْ وَرَأَوْا أَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوا قَالُوا لَئِنْ لَمْ يَرْحَمْنَا رَبُّنَا وَيَغْفِرْ لَنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ ( 149 )

وچون از آن كار پشيمان شدند وديدند كه در گمراهى افتاده‌اند ، گفتند : اگر پروردگارمان به ما رحم نكند وما را نيامرزد ، در زمرهء زيانكردگان خواهيم بود . ( 149 )