القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٦٨

سورة الأعراف

وَجَاوَزْنَا بِبَنِي إِسْرَائِيلَ الْبَحْرَ فَأَتَوْا عَلَى قَوْمٍ يَعْكُفُونَ عَلَى أَصْنَامٍ لَهُمْ قَالُوا يَا مُوسَى اجْعَلْ لَنَا إِلَهًا كَمَا لَهُمْ آَلِهَةٌ قَالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ ( 138 )

وبني إسرائيل را از دريا گذرانيديم . وبر قومي گذشتند كه به پرستش بتهاى خود دل بسته بودند . گفتند : اى موسى ، همان طور كه آنها را خدايانى است براي ما هم خدايى بساز . گفت : شما مردمى بىخرد هستيد . ( 138 )

إِنَّ هَؤُلَاءِ مُتَبَّرٌ مَا هُمْ فِيهِ وَبَاطِلٌ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ( 139 )

آنچه اينان در آنند ، نابودشونده وكارى كه مىكنند باطل است . ( 139 )

قَالَ أَغَيْرَ اللَّهِ أَبْغِيكُمْ إِلَهًا وَهُوَ فَضَّلَكُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ ( 140 )

گفت : آيا جز اللَّه ، برايتان خدايى بجويم ، وحال آنكه اوست كه شما را بر جهانيان برترى بخشيد ؟ ( 140 )

وَإِذْ أَنْجَيْنَاكُمْ مِنْ آَلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ يُقَتِّلُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ وَفِي ذَلِكُمْ بَلَاءٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَظِيمٌ ( 141 )

وشما را از آل فرعون رهانيديم . به عذابهاى سختتان مىآزردند ، پسرانتان را مىكشتند وزنانتان را زنده مىگذاشتند ودر اين از جانب پروردگارتان آزمايشى بزرگ بود . ( 141 )

وَوَاعَدْنَا مُوسَى ثَلَاثِينَ لَيْلَةً وَأَتْمَمْنَاهَا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيقَاتُ رَبِّهِ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً وَقَالَ مُوسَى لِأَخِيهِ هَارُونَ اخْلُفْنِي فِي قَوْمِي وَأَصْلِحْ وَلَا تَتَّبِعْ سَبِيلَ الْمُفْسِدِينَ ( 142 )

سى شب با موسى وعده نهاديم وده شب ديگر بر آن افزوديم تا وعدهء پروردگارش چهل شب كامل شد . وموسى به برادرش هارون گفت : بر قوم من جانشين من باش وراه صلاح پيش گير وبه طريق مفسدان مرو . ( 142 )

وَلَمَّا جَاءَ مُوسَى لِمِيقَاتِنَا وَكَلَّمَهُ رَبُّهُ قَالَ رَبِّ أَرِنِي أَنْظُرْ إِلَيْكَ قَالَ لَنْ تَرَانِي وَلَكِنِ انْظُرْ إِلَى الْجَبَلِ فَإِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهُ فَسَوْفَ تَرَانِي فَلَمَّا تَجَلَّى رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَكًّا وَخَرَّ مُوسَى صَعِقًا فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ سُبْحَانَكَ تُبْتُ إِلَيْكَ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُؤْمِنِينَ ( 143 )

چون موسى به ميعادگاه ما آمد وپروردگارش با أو سخن گفت ، گفت : اى پروردگار من ، بنماى ، تا در تو نظر كنم . گفت : هرگز مرا نخواهى ديد . به آن كوه بنگر ، اگر بر جاى خود قرار يافت ، تو نيز مرا خواهى ديد . چون پروردگارش بر كوه تجلى كرد ، كوه را خرد كرد وموسى بيهوش بيفتاد . چون به هوش آمد گفت : تو منزهى ، به تو بازگشتم ومن نخستين مؤمنانم . ( 143 )