القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٦٧
سورة الأعراف
فَإِذَا جَاءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ قَالُوا لَنَا هَذِهِ وَإِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَطَّيَّرُوا بِمُوسَى وَمَنْ مَعَهُ أَلَا إِنَّمَا طَائِرُهُمْ عِنْدَ اللَّهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ( 131 )
چون نيكيى نصيبشان مىشد مىگفتند : حق ماست . وچون بديى به آنها مىرسيد ، موسى وهمراهانش را بدشگون مىدانستند . آگاه باشيد ، آن نيك وبد كه به ايشان رسد از خداست ، ولى بيشترينشان نمى دانند . ( 131 )
وَقَالُوا مَهْمَا تَأْتِنَا بِهِ مِنْ آَيَةٍ لِتَسْحَرَنَا بِهَا فَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ ( 132 )
وگفتند : هر گونه نشانه‌اى براي ما بياورى كه ما را بدان مسحور كنى به تو ايمان نخواهيم آورد . ( 132 )
فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الطُّوفَانَ وَالْجَرَادَ وَالْقُمَّلَ وَالضَّفَادِعَ وَالدَّمَ آَيَاتٍ مُفَصَّلَاتٍ فَاسْتَكْبَرُوا وَكَانُوا قَوْمًا مُجْرِمِينَ ( 133 )
ما نيز بر آنها نشانه‌هايى آشكار وگوناگون چون طوفان وملخ وشپش وقورباغه وخون فرستاديم . باز سركشى كردند ، كه مردمى مجرم بودند . ( 133 )
وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ الرِّجْزُ قَالُوا يَا مُوسَى ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَ لَئِنْ كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِي إِسْرَائِيلَ ( 134 )
وچون عذاب بر آنها فرود آمد ، گفتند : اى موسى ، بدان عهدي كه خدا را با تو هست أو را بخوان ، كه اگر اين عذاب از ما دور كنى به تو ايمان مىآوريم وبني إسرائيل را با تو مىفرستيم . ( 134 )
فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الرِّجْزَ إِلَى أَجَلٍ هُمْ بَالِغُوهُ إِذَا هُمْ يَنْكُثُونَ ( 135 )
چون تا آن زمان كه قرار نهاده بودند عذاب را از آنها دور كرديم ، پيمان خود را شكستند . ( 135 )
فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْنَاهُمْ فِي الْيَمِّ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا بِآَيَاتِنَا وَكَانُوا عَنْهَا غَافِلِينَ ( 136 )
پس ، از ايشان انتقام گرفتيم ودر دريا غرقشان كرديم . زيرا آيات ما را دروغ مىانگاشتند واز آنها غفلت مىورزيدند . ( 136 )
وَأَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِينَ كَانُوا يُسْتَضْعَفُونَ مَشَارِقَ الْأَرْضِ وَمَغَارِبَهَا الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا وَتَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ الْحُسْنَى عَلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ بِمَا صَبَرُوا وَدَمَّرْنَا مَا كَانَ يَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَقَوْمُهُ وَمَا كَانُوا يَعْرِشُونَ ( 137 )
وبه آن مردمى كه به ناتوانى افتاده بودند ، شرق وغرب آن سرزمين را كه بركت داده بوديم به ميراث داديم ، ووعدهء نيكويى كه پروردگار تو به بني إسرائيل داده بود بدان سبب كه شكيبايى ورزيده بودند ، به كمال رسيد وهر چه را فرعون وقومش مىساختند وكاخهايى را كه برمىافراشتند ويران كرديم . ( 137 )