القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٦٦

سورة الأعراف

قَالُوا آَمَنَّا بِرَبِّ الْعَالَمِينَ ( 121 )

گفتند : به پروردگار جهانيان ايمان آورديم ( 121 )

رَبِّ مُوسَى وَهَارُونَ ( 122 )

پروردگار موسى وهارون . ( 122 )

قَالَ فِرْعَوْنُ آَمَنْتُمْ بِهِ قَبْلَ أَنْ آَذَنَ لَكُمْ إِنَّ هَذَا لَمَكْرٌ مَكَرْتُمُوهُ فِي الْمَدِينَةِ لِتُخْرِجُوا مِنْهَا أَهْلَهَا فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ( 123 )

فرعون گفت : آيا پيش از آنكه من به شما رخصت دهم به أو ايمان آورديد ؟ اين حيله‌اى است كه دربارهء اين شهر انديشيده‌ايد تا مردمش را بيرون كنيد . به زودى خواهيد دانست . ( 123 )

لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُمْ مِنْ خِلَافٍ ثُمَّ لَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ ( 124 )

دستها وپايهايتان را به خلاف يكديگر خواهم بريد وهمگيتان را بر دار خواهم كرد . ( 124 )

قَالُوا إِنَّا إِلَى رَبِّنَا مُنْقَلِبُونَ ( 125 )

گفتند : ما به نزد پروردگارمان باز مىگرديم . ( 125 )

وَمَا تَنْقِمُ مِنَّا إِلَّا أَنْ آَمَنَّا بِآَيَاتِ رَبِّنَا لَمَّا جَاءَتْنَا رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ ( 126 )

خشم بر ما نمىگيرى ، جز آنكه چون نشانه‌هاى پروردگارمان بر ما آشكار شد به آنها ايمان آورديم . اى پروردگار ما ، بر ما شكيبايى ببار وما را مسلمان بميران . ( 126 )

وَقَالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ أَتَذَرُ مُوسَى وَقَوْمَهُ لِيُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ وَيَذَرَكَ وَآَلِهَتَكَ قَالَ سَنُقَتِّلُ أَبْنَاءَهُمْ وَنَسْتَحْيِي نِسَاءَهُمْ وَإِنَّا فَوْقَهُمْ قَاهِرُونَ ( 127 )

مهتران قوم فرعون گفتند : آيا موسى وقومش را مىگذارى تا در زمين فساد كنند وتو وخدايانت را ترك گويد ؟ گفت : پسرانشان را خواهم كشت وزنانشان را زنده خواهم گذاشت . ما بالاتر از ايشانيم وبر آنها غلبه مىيابيم . ( 127 )

قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ اسْتَعِينُوا بِاللَّهِ وَاصْبِرُوا إِنَّ الْأَرْضَ لِلَّهِ يُورِثُهَا مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ ( 128 )

موسى به قومش گفت : از خدا مدد جوييد وصبر پيشه سازيد كه اين زمين از آن خداست وبه هر كس از بندگانش كه بخواهد آن را به ميراث مىدهد . وسرانجام نيك از آن پرهيزگاران است . ( 128 )

قَالُوا أُوذِينَا مِنْ قَبْلِ أَنْ تَأْتِيَنَا وَمِنْ بَعْدِ مَا جِئْتَنَا قَالَ عَسَى رَبُّكُمْ أَنْ يُهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَيَسْتَخْلِفَكُمْ فِي الْأَرْضِ فَيَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُونَ ( 129 )

گفتند : پيش از آنكه تو بيايى در رنج بوديم وپس از آنكه آمدى باز در رنجيم . گفت : اميد است كه پروردگارتان دشمنتان را هلاك كند وشما را در روى زمين جانشين أو گرداند . آن گاه بنگرد كه چه مىكنيد . ( 129 )

وَلَقَدْ أَخَذْنَا آَلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنِينَ وَنَقْصٍ مِنَ الثَّمَرَاتِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ ( 130 )

قوم فرعون را به قحط ونقصان محصول مبتلا كرديم ، شايد پند گيرند . ( 130 )