القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٦٤

سورة الأعراف

وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَى آَمَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَرَكَاتٍ مِنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ وَلَكِنْ كَذَّبُوا فَأَخَذْنَاهُمْ بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ ( 96 )

اگر مردم قريه‌ها ايمان آورده وپرهيزگارى پيشه كرده بودند بركات آسمان وزمين را به رويشان مىگشوديم ، ولى پيامبران را به دروغگويى نسبت دادند . ما نيز به كيفر كردارشان مؤاخذه‌شان كرديم . ( 96 )

أَفَأَمِنَ أَهْلُ الْقُرَى أَنْ يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنَا بَيَاتًا وَهُمْ نَائِمُونَ ( 97 )

آيا مردم قريه‌ها پنداشتند از اينكه عذاب ما شبهنگام كه به خواب رفته‌اند بر سر آنها بيايد ، در امانند ؟ ( 97 )

أَوَأَمِنَ أَهْلُ الْقُرَى أَنْ يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنَا ضُحًى وَهُمْ يَلْعَبُونَ ( 98 )

وآيا مردم قريه‌ها پنداشتند از اينكه عذاب ما به هنگام چاشت كه به بازيچه مشغولند بر سر آنها بيايد ، در امانند ؟ ( 98 )

أَفَأَمِنُوا مَكْرَ اللَّهِ فَلَا يَأْمَنُ مَكْرَ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْخَاسِرُونَ ( 99 )

آيا پنداشتند كه از مكر خدا در امانند ؟ از مكر خدا جز زيانكاران أيمن ننشينند . ( 99 )

أَوَلَمْ يَهْدِ لِلَّذِينَ يَرِثُونَ الْأَرْضَ مِنْ بَعْدِ أَهْلِهَا أَنْ لَوْ نَشَاءُ أَصَبْنَاهُمْ بِذُنُوبِهِمْ وَنَطْبَعُ عَلَى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُونَ ( 100 )

آيا براي آنان كه زمين را از پيشينيان به ارث برده‌اند ، باز ننموده است كه اگر بخواهيم آنها را نيز به كيفر گناهانشان به عقوبت مىرسانيم وبر دلهايشان مُهر مىنهيم تا شنيدن نتوانند ؟ ( 100 )

تِلْكَ الْقُرَى نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنْبَائِهَا وَلَقَدْ جَاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ فَمَا كَانُوا لِيُؤْمِنُوا بِمَا كَذَّبُوا مِنْ قَبْلُ كَذَلِكَ يَطْبَعُ اللَّهُ عَلَى قُلُوبِ الْكَافِرِينَ ( 101 )

اينها قريه‌هايى است كه ما اخبارشان را بر تو حكايت كنيم . پيامبرانشان با دلايل روشن آمدند . وبه آن چيزها كه از آن پيش دروغ خوانده بودند ، ايمان نياوردند . وخدا بر دلهاى كافران اينچنين مُهر مىنهد . ( 101 )

وَمَا وَجَدْنَا لِأَكْثَرِهِمْ مِنْ عَهْدٍ وَإِنْ وَجَدْنَا أَكْثَرَهُمْ لَفَاسِقِينَ ( 102 )

در بيشترينشان وفاى به عهد نيافتيم وبيشترين را جز نافرمانان نديديم . ( 102 )

ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْ بَعْدِهِمْ مُوسَى بِآَيَاتِنَا إِلَى فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَظَلَمُوا بِهَا فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ ( 103 )

بعد از آنها موسى را با آياتمان بر فرعون وقومش مبعوث داشتيم . به خلافش برخاستند . اينك بنگر كه عاقبت مفسدان چگونه بوده است . ( 103 )

وَقَالَ مُوسَى يَا فِرْعَوْنُ إِنِّي رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ ( 104 )

موسى گفت : اى فرعون ، من پيامبرى از جانب پروردگار عالميانم . ( 104 )