القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٥٥

سورة الأعراف

يَا بَنِي آَدَمَ خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَكُلُوا وَاشْرَبُوا وَلَا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ ( 31 )

اى فرزندان آدم ، به هنگام هر عبادت لباس خود بپوشيد . ونيز بخوريد وبياشاميد ولى اسراف مكنيد ، كه خدا اسرافكاران را دوست نمىدارد . ( 31 )

قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَالطَّيِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِيَ لِلَّذِينَ آَمَنُوا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا خَالِصَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَذَلِكَ نُفَصِّلُ الْآَيَاتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ ( 32 )

بگو : چه كسى لباسهايى را كه خدا براي بندگانش پديد آورده ، وخوردنيهاى خوشطعم را حرام كرده است ؟ بگو : اين چيزها در اين دنيا براي كساني است كه ايمان آورده‌اند ودر روز قيامت نيز خاص آنها باشد . آيات خدا را براي دانايان اينچنين به تفصيل بيان مىكنيم . ( 32 )

قُلْ إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَالْإِثْمَ وَالْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَأَنْ تُشْرِكُوا بِاللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَانًا وَأَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ( 33 )

بگو : پروردگار من زشتكاريها را چه آشكار باشند وچه پنهان ونيز گناهان وافزونىجستن به ناحق را ، حرام كرده است ، ونيز حرام است چيزى را شريك خدا سازيد كه هيچ دليلي بر وجود آن نازل نشده است ، يا در بارهء خدا چيزهايى بگوييد كه نمىدانيد . ( 33 )

وَلِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ فَإِذَا جَاءَ أَجَلُهُمْ لَا يَسْتَأْخِرُونَ سَاعَةً وَلَا يَسْتَقْدِمُونَ ( 34 )

هر أمتي را مدت عمرى است . چون اجلشان فراز آيد ، يك ساعت پيش وپس نشوند . ( 34 )

يَا بَنِي آَدَمَ إِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ رُسُلٌ مِنْكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آَيَاتِي فَمَنِ اتَّقَى وَأَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ( 35 )

اى فرزندان آدم ، هر گاه پيامبرانى از خود شما بيايند وآيات مرا بر شما بخوانند ، كساني كه پرهيزگارى كنند وبه صلاح آيند بيمى بر آنها نيست وخود غمگين نمىشوند . ( 35 )

وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآَيَاتِنَا وَاسْتَكْبَرُوا عَنْهَا أُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ( 36 )

وآنها كه آيات ما را به دروغ نسبت داده واز آن سر برتافته‌اند أهل جهنمند وجاودانه در آن خواهند بود . ( 36 )

فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أَوْ كَذَّبَ بِآَيَاتِهِ أُولَئِكَ يَنَالُهُمْ نَصِيبُهُمْ مِنَ الْكِتَابِ حَتَّى إِذَا جَاءَتْهُمْ رُسُلُنَا يَتَوَفَّوْنَهُمْ قَالُوا أَيْنَ مَا كُنْتُمْ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ قَالُوا ضَلُّوا عَنَّا وَشَهِدُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُوا كَافِرِينَ ( 37 )

كيست ستمكارتر از آن كه به خدا دروغ بندد يا آيات أو را دروغ انگارد ؟ نصيبي كه برايشان مقرر شده به آنها خواهد رسيد . آن گاه كه فرستادگان ما بيايند تا جانشان را بگيرند ، مىپرسند : آن چيزهايى كه به جاى خدا پرستش مىكرديد ، اكنون كجايند ؟ گويند : تباه شدند واز دست ما رفتند . ودر اين حال به زيان خود شهادت دهند ، كه كافر بوده‌اند . ( 37 )