القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٥٣
سورة الأعراف
قَالَ مَا مَنَعَكَ أَلَّا تَسْجُدَ إِذْ أَمَرْتُكَ قَالَ أَنَا خَيْرٌ مِنْهُ خَلَقْتَنِي مِنْ نَارٍ وَخَلَقْتَهُ مِنْ طِينٍ ( 12 )
خدا گفت : وقتي تو را به سجده فرمان دادم ، چه چيز تو را از آن بازداشت ؟ گفت : من از أو بهترم ، مرا از آتش آفريدهاى وأو را از گِل . ( 12 )
قَالَ فَاهْبِطْ مِنْهَا فَمَا يَكُونُ لَكَ أَنْ تَتَكَبَّرَ فِيهَا فَاخْرُجْ إِنَّكَ مِنَ الصَّاغِرِينَ ( 13 )
گفت : از اين مقام فرو شو . تو را چه رسد كه در آن گردنكشى كنى ؟ بيرون رو كه تو از خوارشدگانى . ( 13 )
قَالَ أَنْظِرْنِي إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ ( 14 )
گفت : مرا تا روز قيامت كه زنده مىشوند مهلت ده . ( 14 )
قَالَ إِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِينَ ( 15 )
گفت : تو از مهلتيافتگانى . ( 15 )
قَالَ فَبِمَا أَغْوَيْتَنِي لَأَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيمَ ( 16 )
گفت : حال كه مرا نوميد ساختهاى ، من هم ايشان را از راه راست تو منحرف مىكنم . ( 16 )
ثُمَّ لَآَتِيَنَّهُمْ مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ أَيْمَانِهِمْ وَعَنْ شَمَائِلِهِمْ وَلَا تَجِدُ أَكْثَرَهُمْ شَاكِرِينَ ( 17 )
آن گاه از پيش واز پس واز چپ وراست بر آنها مىتازم . وبيشترينشان را شكرگزار نخواهى يافت . ( 17 )
قَالَ اخْرُجْ مِنْهَا مَذْءُومًا مَدْحُورًا لَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنْكُمْ أَجْمَعِينَ ( 18 )
گفت : از اينجا بيرون شو ، منفور مطرود . از كساني كه پيروى تو گزينند واز همهء شما جهنم را خواهم انباشت . ( 18 )
وَيَا آَدَمُ اسْكُنْ أَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلَا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هَذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُونَا مِنَ الظَّالِمِينَ ( 19 )
اى آدم ، تو وهمسرت در بهشت مكان گيريد . از هر جا كه خواهيد بخوريد ولى به اين درخت نزديك مشويد كه در شمار بر خويش ستمكنندگان خواهيد شد . ( 19 )
فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطَانُ لِيُبْدِيَ لَهُمَا مَا وُورِيَ عَنْهُمَا مِنْ سَوْآَتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهَاكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ إِلَّا أَنْ تَكُونَا مَلَكَيْنِ أَوْ تَكُونَا مِنَ الْخَالِدِينَ ( 20 )
پس شيطان آن دو را وسوسه كرد ، تا شرمگاهشان را كه از آنها پوشيده بود در نظرشان آشكار كند . وگفت : پروردگارتان شما را از اين درخت منع كرد تا مباد از فرشتگان يا جاويدانان شويد . ( 20 )
وَقَاسَمَهُمَا إِنِّي لَكُمَا لَمِنَ النَّاصِحِينَ ( 21 )
وبرايشان سوگند خورد كه نيكخواه شمايم . ( 21 )
فَدَلَّاهُمَا بِغُرُورٍ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْآَتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفَانِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ وَنَادَاهُمَا رَبُّهُمَا أَلَمْ أَنْهَكُمَا عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَأَقُلْ لَكُمَا إِنَّ الشَّيْطَانَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُبِينٌ ( 22 )
وآن دو را بفريفت وبه پستى افكند . چون از آن درخت خوردند شرمگاههايشان آشكار شد وبه پوشيدن خويش از برگهاى بهشت پرداختند . پروردگارشان ندا داد : آيا شما را از آن درخت منع نكرده بودم ونگفته بودم كه شيطان به آشكارا دشمن شماست ؟ ( 22 )