القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٤٨

سورة الأنعام

ثَمَانِيَةَ أَزْوَاجٍ مِنَ الضَّأْنِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْمَعْزِ اثْنَيْنِ قُلْ آَلذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ أَمِ الْأُنْثَيَيْنِ أَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ أَرْحَامُ الْأُنْثَيَيْنِ نَبِّئُونِي بِعِلْمٍ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ ( 143 )

هشت لنگه : از گوسفند ، نر ومادة واز بز ، نر ومادة . بگو : آيا آن دو نر را حرام كرده است يا آن دو مادة را يا آنچه را در شكم مادگان است ؟ اگر راست مىگوييد از روى علم به من خبر دهيد . ( 143 )

وَمِنَ الْإِبِلِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْبَقَرِ اثْنَيْنِ قُلْ آَلذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ أَمِ الْأُنْثَيَيْنِ أَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ أَرْحَامُ الْأُنْثَيَيْنِ أَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاءَ إِذْ وَصَّاكُمُ اللَّهُ بِهَذَا فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا لِيُضِلَّ النَّاسَ بِغَيْرِ عِلْمٍ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ( 144 )

واز شتر نر ومادة واز گاو نر ومادة ، بگو : آيا آن دو نر را حرام كرده است يا آن دو مادة را يا آنچه را كه در شكم مادگان است ؟ آيا آن هنگام كه خدا چنين فرمان مىداد شما آنجا بوديد ؟ پس چه كسى ستمكارتر از آن كسى است كه به خدا دروغ مىبندد تا از روى بىخبرى مردم را گمراه كند ؟ هر آينه خدا ستمكاران را هدايت نمىكند . ( 144 )

قُلْ لَا أَجِدُ فِي مَا أُوحِيَ إِلَيَّ مُحَرَّمًا عَلَى طَاعِمٍ يَطْعَمُهُ إِلَّا أَنْ يَكُونَ مَيْتَةً أَوْ دَمًا مَسْفُوحًا أَوْ لَحْمَ خِنْزِيرٍ فَإِنَّهُ رِجْسٌ أَوْ فِسْقًا أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَلَا عَادٍ فَإِنَّ رَبَّكَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 145 )

بگو : در ميان آنچه بر من وحى شده است چيزى را كه خوردن آن حرام باشد نمىيابم ، جز مردار يا خون ريخته يا گوشت خوك كه پليد است يا حيواني كه در كشتنش مرتكب نافرمانى شوند وجز با گفتن نام اللَّه ذبحش كنند . اگر كسى ناچار به خوردن گردد هر گاه بىميلى جويد واز حد نگذراند بداند كه خدا آمرزنده ومهربان است . ( 145 )

وَعَلَى الَّذِينَ هَادُوا حَرَّمْنَا كُلَّ ذِي ظُفُرٍ وَمِنَ الْبَقَرِ وَالْغَنَمِ حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ شُحُومَهُمَا إِلَّا مَا حَمَلَتْ ظُهُورُهُمَا أَوِ الْحَوَايَا أَوْ مَا اخْتَلَطَ بِعَظْمٍ ذَلِكَ جَزَيْنَاهُمْ بِبَغْيِهِمْ وَإِنَّا لَصَادِقُونَ ( 146 )

وبر يهود حرام كرديم هر حيوان صاحب ناخنى را واز گاو وگوسفند پيه آن دو را جز آنچه بر پشت آنهاست يا بر چربروده آنهاست يا به استخوانشان چسبيده باشد . به سبب ستمكاريشان اينچنين كيفرشان داديم ، وما راستگويانيم . ( 146 )