القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٤٤

سورة الأنعام

وَمَا لَكُمْ أَلَّا تَأْكُلُوا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَقَدْ فَصَّلَ لَكُمْ مَا حَرَّمَ عَلَيْكُمْ إِلَّا مَا اضْطُرِرْتُمْ إِلَيْهِ وَإِنَّ كَثِيرًا لَيُضِلُّونَ بِأَهْوَائِهِمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُعْتَدِينَ ( 119 )

چرا از آنچه نام خدا بر آن ياد شده است نمىخوريد وخدا چيزهايى را كه بر شما حرام شده است به تفصيل بيان كرده است ، مگر آن گاه كه ناچار گرديد ؟ بسيارى بىهيچ دانشى ديگران را گمراه پندارهاى خود كنند . هرآينه پروردگار تو به متجاوزان از حد داناتر است . ( 119 )

وَذَرُوا ظَاهِرَ الْإِثْمِ وَبَاطِنَهُ إِنَّ الَّذِينَ يَكْسِبُونَ الْإِثْمَ سَيُجْزَوْنَ بِمَا كَانُوا يَقْتَرِفُونَ ( 120 )

وگناه را ، چه آشكار باشد وچه پنهان ، ترك گوييد . آنان كه مرتكب گناه مىشوند ، به سزاى اعمال خود خواهند رسيد . ( 120 )

وَلَا تَأْكُلُوا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَإِنَّهُ لَفِسْقٌ وَإِنَّ الشَّيَاطِينَ لَيُوحُونَ إِلَى أَوْلِيَائِهِمْ لِيُجَادِلُوكُمْ وَإِنْ أَطَعْتُمُوهُمْ إِنَّكُمْ لَمُشْرِكُونَ ( 121 )

از ذبحى كه نام خدا بر آن ياد نشده است مخوريد كه خود نافرمانى است . وشياطين به دوستان خود القا مىكنند كه با شما مجادله كنند اگر از ايشان پيروى كنيد از مشركانيد . ( 121 )

أَوَمَنْ كَانَ مَيْتًا فَأَحْيَيْنَاهُ وَجَعَلْنَا لَهُ نُورًا يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ كَمَنْ مَثَلُهُ فِي الظُّلُمَاتِ لَيْسَ بِخَارِجٍ مِنْهَا كَذَلِكَ زُيِّنَ لِلْكَافِرِينَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ( 122 )

آيا آن كس كه مرده بود وما زنده‌اش ساختيم ونوري فراراهش داشتيم تا بدان در ميان مردم راه خود را بيابد ، همانند كسى است كه به تاريكى گرفتار است وراه بيرونشدن را نمىداند ؟ اعمال كافران ، در نظرشان اينچنين آراسته گرديده است . ( 122 )

وَكَذَلِكَ جَعَلْنَا فِي كُلِّ قَرْيَةٍ أَكَابِرَ مُجْرِمِيهَا لِيَمْكُرُوا فِيهَا وَمَا يَمْكُرُونَ إِلَّا بِأَنْفُسِهِمْ وَمَا يَشْعُرُونَ ( 123 )

وبدين سان در هر قريه‌اى مجرمانشان را بزرگانشان قرار داديم تا در آنجا مكر كنند ، ولى نمىدانند كه جز با خود مكر نمىورزند . ( 123 )

وَإِذَا جَاءَتْهُمْ آَيَةٌ قَالُوا لَنْ نُؤْمِنَ حَتَّى نُؤْتَى مِثْلَ مَا أُوتِيَ رُسُلُ اللَّهِ اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسَالَتَهُ سَيُصِيبُ الَّذِينَ أَجْرَمُوا صَغَارٌ عِنْدَ اللَّهِ وَعَذَابٌ شَدِيدٌ بِمَا كَانُوا يَمْكُرُونَ ( 124 )

چون آيه‌اى بر آنها نازل شد ، گفتند كه ما ايمان نمىآوريم تا آن گاه كه هر چه به پيامبران خدا داده شده به ما نيز داده شود . بگو : خدا داناتر است كه رسالت خود را در كجا قرار دهد . به زودى به مجرمان به كيفر مكرى كه مىورزيده‌اند از جانب خدا خوارى وعذابي شديد خواهد رسيد . ( 124 )