القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٤٢
سورة الأنعام
ذَلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ فَاعْبُدُوهُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ وَكِيلٌ ( 102 )
اين است خداى يكتا كه پروردگار شماست . خدايى جز أو نيست . آفرينندهء هر چيزى . پس أو را بپرستيد كه نگهبان هر چيزى است . ( 102 )
لَا تُدْرِكُهُ الْأَبْصَارُ وَهُوَ يُدْرِكُ الْأَبْصَارَ وَهُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ ( 103 )
چشمها أو را نمىبينند وأو بينندگان را مىبيند . دقيق وآگاه است . ( 103 )
قَدْ جَاءَكُمْ بَصَائِرُ مِنْ رَبِّكُمْ فَمَنْ أَبْصَرَ فَلِنَفْسِهِ وَمَنْ عَمِيَ فَعَلَيْهَا وَمَا أَنَا عَلَيْكُمْ بِحَفِيظٍ ( 104 )
از سوى پروردگارتان براي شما نشانههاى روشن آمد . هر كه از روى بصيرت مىنگرد به سود اوست وهر كه چشم بصيرت برهم نهد به زيان اوست . ومن نگهدارندهء شما نيستم . ( 104 )
وَكَذَلِكَ نُصَرِّفُ الْآَيَاتِ وَلِيَقُولُوا دَرَسْتَ وَلِنُبَيِّنَهُ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ ( 105 )
آيات خدا را اينچنين گونهگون بيان مىكنيم ، تا مباد كه بگويند كه از كس درس گرفتهاى وما اين آيات را براي أهل دانش بيان مىكنيم . ( 105 )
اتَّبِعْ مَا أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ وَأَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ ( 106 )
از هر چه از جانب پروردگارت بر تو وحى شده است پيروى كن . هيچ خدايى جز أو نيست . واز مشركان روى برتاب . ( 106 )
وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا أَشْرَكُوا وَمَا جَعَلْنَاكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظًا وَمَا أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيلٍ ( 107 )
اگر خدا مىخواست ، آنان شرك نمىآوردند ، وما تو را نگهبانشان نساختهايم وتو كارسازشان نيستى . ( 107 )
وَلَا تَسُبُّوا الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَيَسُبُّوا اللَّهَ عَدْوًا بِغَيْرِ عِلْمٍ كَذَلِكَ زَيَّنَّا لِكُلِّ أُمَّةٍ عَمَلَهُمْ ثُمَّ إِلَى رَبِّهِمْ مَرْجِعُهُمْ فَيُنَبِّئُهُمْ بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ( 108 )
چيزهايى را كه آنان به جاى اللَّه مىخوانند ، دشنام مدهيد كه آنان نيز بىهيچ دانشى ، از روى كينهتوزى به اللَّه دشنام دهند . اينچنين عمل هر قومي را در چشمشان آراستهايم . پس بازگشت همگان به پروردگارشان است وأو همه را از كارهايى كه كردهاند آگاه مىسازد . ( 108 )
وَأَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ لَئِنْ جَاءَتْهُمْ آَيَةٌ لَيُؤْمِنُنَّ بِهَا قُلْ إِنَّمَا الْآَيَاتُ عِنْدَ اللَّهِ وَمَا يُشْعِرُكُمْ أَنَّهَا إِذَا جَاءَتْ لَا يُؤْمِنُونَ ( 109 )
تا آنجا كه توانستند ، به سختترين قسمها ، به خدا سوگند ياد كردند كه اگر معجزهاى برايشان نازل شود بدان ايمان آورند . بگو : همهء معجزهها نزد خداست وشما از كجا مىدانيد كه اگر معجزهاى نازل شود ايمان نمىآورند ؟ ( 109 )
وَنُقَلِّبُ أَفْئِدَتَهُمْ وَأَبْصَارَهُمْ كَمَا لَمْ يُؤْمِنُوا بِهِ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَنَذَرُهُمْ فِي طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُونَ ( 110 )
وهم چنان كه در آغاز به آن ايمان نياوردند ، اين بار نيز در دلها وديدگانشان تصرف مىكنيم وآنان را سرگردان در طغيانشان رها مىسازيم . ( 110 )