القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٣٤
سورة الأنعام
فَقُطِعَ دَابِرُ الْقَوْمِ الَّذِينَ ظَلَمُوا وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ( 45 )
پس سپاس پروردگار جهانيان را كه ريشهء ستمكاران بركنده شد . ( 45 )
قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَخَذَ اللَّهُ سَمْعَكُمْ وَأَبْصَارَكُمْ وَخَتَمَ عَلَى قُلُوبِكُمْ مَنْ إِلَهٌ غَيْرُ اللَّهِ يَأْتِيكُمْ بِهِ انْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْآَيَاتِ ثُمَّ هُمْ يَصْدِفُونَ ( 46 )
بگو : آيا مىدانيد كه اگر اللَّه گوش وچشمان شما را باز ستاند وبر دلهايتان مهر نهد چه خدايى جز اللَّه آنها را به شما باز مىگرداند ؟ بنگر كه آيات خدا را چگونه به شيوههاى گوناگون بيان مىكنيم . باز هم روى برمىتابند . ( 46 )
قُلْ أَرَأَيْتَكُمْ إِنْ أَتَاكُمْ عَذَابُ اللَّهِ بَغْتَةً أَوْ جَهْرَةً هَلْ يُهْلَكُ إِلَّا الْقَوْمُ الظَّالِمُونَ ( 47 )
بگو : چه مىبينيد ، اگر عذاب خدا به ناگاه يا آشكارا بر شما فرود آيد ، آيا جز ستمكاران هلاك مىشوند ؟ ( 47 )
وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ فَمَنْ آَمَنَ وَأَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ( 48 )
ما پيامبران را جز براي مژدهدادن يا بيمكردن نمىفرستيم . پس هر كس كه ايمان آورد وكار شايسته كرد ، بيمناك ومحزون نمىشود . ( 48 )
وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآَيَاتِنَا يَمَسُّهُمُ الْعَذَابُ بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ ( 49 )
وبه كساني كه آيات ما را تكذيب كردهاند ، به كيفر نافرمانيشان ، عذاب خواهد رسيد . ( 49 )
قُلْ لَا أَقُولُ لَكُمْ عِنْدِي خَزَائِنُ اللَّهِ وَلَا أَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَا أَقُولُ لَكُمْ إِنِّي مَلَكٌ إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَى إِلَيَّ قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الْأَعْمَى وَالْبَصِيرُ أَفَلَا تَتَفَكَّرُونَ ( 50 )
بگو : به شما نمىگويم كه خزاين خدا نزد من است . وعلم غيب هم نمىدانم . ونمىگويم كه فرشتهاى هستم . تنها از چيزى پيروى مىكنم كه بر من وحى شده است . بگو : آيا نابينا وبينا يكسانند ؟ چرا نمىانديشيد ؟ ( 50 )
وَأَنْذِرْ بِهِ الَّذِينَ يَخَافُونَ أَنْ يُحْشَرُوا إِلَى رَبِّهِمْ لَيْسَ لَهُمْ مِنْ دُونِهِ وَلِيٌّ وَلَا شَفِيعٌ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ ( 51 )
آگاه ساز به اين كتاب ، كساني را كه از گردآمدن بر آستان پروردگارشان هراسناكند ، كه ايشان را جز أو هيچ ياورى وشفيعي نيست . باشد كه پرهيزگارى پيشه كنند . ( 51 )
وَلَا تَطْرُدِ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ مَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِنْ شَيْءٍ وَمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِمْ مِنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُونَ مِنَ الظَّالِمِينَ ( 52 )
كساني را كه هر بامداد وشبانگاه پروردگار خويش را مىخوانند وخواستار خشنودى أو هستند ، طرد مكن . نه چيزى از حساب آنها بر عهدهء تو است ونه چيزى از حساب تو بر عهدهء ايشان . اگر آنها را طرد كنى ، در زمرهء ستمكاران درآيى . ( 52 )