القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٠٣

سورة النساء

لَا يُحِبُّ اللَّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلَّا مَنْ ظُلِمَ وَكَانَ اللَّهُ سَمِيعًا عَلِيمًا ( 148 )

خدا بلند كردن صدا را به بدگويى دوست ندارد ، مگر از آن كس كه به أو ستمى شده باشد ، وخدا شنوا وداناست . ( 148 )

إِنْ تُبْدُوا خَيْرًا أَوْ تُخْفُوهُ أَوْ تَعْفُوا عَنْ سُوءٍ فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ عَفُوًّا قَدِيرًا ( 149 )

اگر كار نيكى را به آشكار انجام دهيد يا به پنهان يا كردارى ناپسند را درگذريد ، خدا عفوكننده وتواناست . ( 149 )

إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ وَيُرِيدُونَ أَنْ يُفَرِّقُوا بَيْنَ اللَّهِ وَرُسُلِهِ وَيَقُولُونَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَنَكْفُرُ بِبَعْضٍ وَيُرِيدُونَ أَنْ يَتَّخِذُوا بَيْنَ ذَلِكَ سَبِيلًا ( 150 )

كساني هستند كه به خدا وپيامبرانش كافر مىشوند ومىخواهند ميان خدا وپيامبرانش جدايى افكنند ومىگويند كه بعضي را مىپذيريم وبعضي را نمىپذيريم ومىخواهند در اين ميانه راهى برگزينند . ( 150 )

أُولَئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ حَقًّا وَأَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ عَذَابًا مُهِينًا ( 151 )

اينان در حقيقت كافرانند وما براي كافران عذابي خواركننده آماده ساخته‌ايم . ( 151 )

وَالَّذِينَ آَمَنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ وَلَمْ يُفَرِّقُوا بَيْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ أُولَئِكَ سَوْفَ يُؤْتِيهِمْ أُجُورَهُمْ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا ( 152 )

وكساني كه به خدا وپيامبرانش ايمان آورده‌اند وميان پيامبرانش جدايى نيفكنده‌اند پاداششان را خدا خواهد داد ، وخدا آمرزنده ومهربان است . ( 152 )

يَسْأَلُكَ أَهْلُ الْكِتَابِ أَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتَابًا مِنَ السَّمَاءِ فَقَدْ سَأَلُوا مُوسَى أَكْبَرَ مِنْ ذَلِكَ فَقَالُوا أَرِنَا اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ فَعَفَوْنَا عَنْ ذَلِكَ وَآَتَيْنَا مُوسَى سُلْطَانًا مُبِينًا ( 153 )

أهل كتاب از تو مىخواهند كه برايشان كتابي از آسمان نازل كنى . اينان بزرگتر از اين را از موسى طلب كردند وگفتند : خدا را به آشكار به ما بنماى . به سبب اين سخن كفرآميزشان صاعقه آنان را فرو گرفت . وپس از آنكه معجزه‌هايى برايشان آمده بود گوساله‌اى را به خدايى گرفتند وما آنان را بخشيديم وموسى را حجتي آشكار ارزانى داشتيم . ( 153 )

وَرَفَعْنَا فَوْقَهُمُ الطُّورَ بِمِيثَاقِهِمْ وَقُلْنَا لَهُمُ ادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَقُلْنَا لَهُمْ لَا تَعْدُوا فِي السَّبْتِ وَأَخَذْنَا مِنْهُمْ مِيثَاقًا غَلِيظًا ( 154 )

وبه خاطر پيمانى كه با آنها بسته بوديم كوه طور را بر فراز سرشان بداشتيم وگفتيم : سجده‌كنان از آن در داخل شويد ودر روز شنبه تجاوز مكنيد . واز ايشان پيمانى سخت گرفتيم . ( 154 )