القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٠٢

سورة النساء

الَّذِينَ يَتَرَبَّصُونَ بِكُمْ فَإِنْ كَانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِنَ اللَّهِ قَالُوا أَلَمْ نَكُنْ مَعَكُمْ وَإِنْ كَانَ لِلْكَافِرِينَ نَصِيبٌ قَالُوا أَلَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَنَمْنَعْكُمْ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فَاللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا ( 141 )

كساني كه همواره مواظب شما هستند . پس اگر از جانب خدا فتحى نصيبتان شود ، مىگويند : مگر ما همراه شما نبوديم ؟ واگر پيروزى نصيب كافران شود ، مىگويند : آيا نه چنان بود كه بر شما غلبه يافته بوديم ومؤمنان را از آسيب رساندن به شما بازداشتيم ؟ در روز قيامت خدا ميان شما حكم مىكند وأو هرگز براي كافران به زيان مسلمانان راهى نگشوده است . ( 141 )

إِنَّ الْمُنَافِقِينَ يُخَادِعُونَ اللَّهَ وَهُوَ خَادِعُهُمْ وَإِذَا قَامُوا إِلَى الصَّلَاةِ قَامُوا كُسَالَى يُرَاءُونَ النَّاسَ وَلَا يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلَّا قَلِيلًا ( 142 )

منافقان خدا را فريب مىدهند ، وحال آنكه خدا آنها را فريب مىدهد . وچون به نماز برخيزند با اكراه وكاهلي برخيزند وبراي خودنمايى نماز كنند ودر نماز - جز اندكى - خداى را ياد نكنند . ( 142 )

مُذَبْذَبِينَ بَيْنَ ذَلِكَ لَا إِلَى هَؤُلَاءِ وَلَا إِلَى هَؤُلَاءِ وَمَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ سَبِيلًا ( 143 )

سرگشتگان ميان كفر وايمانند : نه با اينان ونه با آنان . آن كه خدا گمراهش كند هيچ راهى براي أو نخواهى يافت . ( 143 )

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَتُرِيدُونَ أَنْ تَجْعَلُوا لِلَّهِ عَلَيْكُمْ سُلْطَانًا مُبِينًا ( 144 )

اى كساني كه ايمان آورده‌ايد ، به جاى مؤمنان كافران را به دوستى مگيريد . آيا كارى مىكنيد كه براي خدا به زيان خود حجتي آشكار پديد آريد ؟ ( 144 )

إِنَّ الْمُنَافِقِينَ فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ وَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصِيرًا ( 145 )

هر آينه منافقان در فروترين طبقات آتش هستند وهرگز بر ايشان ياورى نمىيابى . ( 145 )

إِلَّا الَّذِينَ تَابُوا وَأَصْلَحُوا وَاعْتَصَمُوا بِاللَّهِ وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ فَأُولَئِكَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ وَسَوْفَ يُؤْتِ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ أَجْرًا عَظِيمًا ( 146 )

مگر آنان كه توبه كرده‌اند واز تباهى بازآمده‌اند وبه خدا توسل جسته‌اند وبراي خدا از روى اخلاص به دين گرويده‌اند . اينان در زمرهء مؤمنانند وخدا به مؤمنان اجرى عظيم خواهد داد . ( 146 )

مَا يَفْعَلُ اللَّهُ بِعَذَابِكُمْ إِنْ شَكَرْتُمْ وَآَمَنْتُمْ وَكَانَ اللَّهُ شَاكِرًا عَلِيمًا ( 147 )

چرا خدا شما را عذاب كند اگر سپاسگزار باشيد وايمان آوريد ؟ در حالي كه شكرپذير وداناست . ( 147 )