الكافي ( الروضة من الكافي ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٨٤
[ داستان فراريان از طاعون ]
آن اسم اعظم بود - و چون حزقيل آن كلام را بر زبان جارى كرد نظر كرد استخوانهاى پراكنده را ديد كه بسوى يك ديگر مىپرند و همهء آنها زنده شده بهم نگاه ميكردند و سبحان الله و الله اكبر و لا إله الا الله ميگفتند .
در اين هنگام حزقيل گفت : « گواهى دهم كه براستى خدا بر هر كارى تواناست » عمر بن يزيد گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : اين آيه در بارهء اينها نازل شد .
238 - حنان بن سدير گويد : به امام باقر عليه السّلام عرضكردم : به من خبر ده از گفتار يعقوب به پسرانش كه فرمود : « برويد و از يوسف و برادرش خبرى بجوئيد » آيا يعقوب پس از اينكه بيست سال از يوسف دور شده بود ميدانست كه او زنده است ؟
فرمود : آرى .
عرضكردم : چگونه ميدانست كه او زنده است ؟
فرمود : هنگام سحر دعا كرد و از خداى عز و جل خواست كه فرشتهء مرگ بر او نازل گردد ، خداى عز و جل دعايش را اجابت كرد و ملك الموت كه نامش « بريال » بود بنزد يعقوب آمد .
بريال گفت : اى يعقوب چه ميخواهى ؟
فرمود : بگو ببينم آيا جانهائى را كه ميگيرى يك جا و بطور دسته جمعى ميگيرى يا جدا جدا ؟
بريال گفت : نه جدا جدا ميگيرم .
فرمود : آيا در ميان اين جانهائى كه گرفته اى به جان يوسف برخورده اى ؟
عرضكرد : نه .
يعقوب دانست كه يوسف زنده است و از اينجا بود كه بفرزندانش گفت : « برويد و يوسف و برادرش را بجوئيد » .