استفتاءات قوه قضائيه ( فارسي ) — الصفحة ٤٧

سؤال :

در باره مجرمى كه بيمار است ; بفرماييد :

الف ) آيا حاكم شرع مىتواند در حال بيمارى حكم وى را اجراء نمايد يا بايد تا

بهبودى كامل وى ، آن را به تأخير اندازد ؟

ب ) بر فرض لزوم تأخير اجراى حكم تا كسب بهبودى ; بفرماييد :

1 - مراد از بيمارى مانع اجراى حكم ، از نظر شرعي چيست ؟ ( آيا همان متفاهم

عرفى است يا آن چه پزشكان آن را بيمارى مىنامند ويا امر ثالثى است ؟ )

2 - آيا حيض ونفاس واستحاضة در حكم بيمارى است ؟

3 - آيا بين عارضه اى كه محكوم عمدا بر خود وارد كرده با آن چه به طور طبيعي

عارض شده تفاوتى هست ؟

4 - آيا بين عارضه دائمي ( مانند سرطان ) وموقتى ( مانند درد آپانديس ) فرقى

هست ؟

5 - در عوارض موقت وزائل شدني ، آيا بين مواردى كه براي درمان زمان زيادى

نياز است ( مانند بيمارى سل ) با مواردى كه چنين نيست ( مانند تب ولرز ) تفاوتى

وجود دارد ؟

6 - آيا بين مواردى كه درمان آن هزينه بسيار بالايى دارد ( مانند جراحى قلب ) با

مواردى كه چنين نيست تفاوتى هست ؟

7 - اگر محكوم ، مغمى عليه شود ، چه حكمي دارد ؟