استفتاءات قوه قضائيه ( فارسي ) — الصفحة ١٦٣

سؤال :

اگر كسى با هر قصد وانگيزه اى ديگرى را با تهديد يا حيله بربايد وهيچ

خسارت جانى به وى نرساند مگر اين كه در مدت اسارت ، أو را از درآمدهاى روزانه

وكسب حلال جلوگيرى كند ، آيا ضامن درآمدهاى روزانه أو است ؟

جواب :

( باسمه جلت أسمائه )

كسى را كه به ناحق أسير گرفته اند ،

چنانچه أجير بوده براي عملي مانند بنائي وغيره ، وبه واسطه گرفتارى نتوانسته

عمل كند ، كسى كه أو را به اسارت گرفته ضامن است .

وچنانچه معامله روى اعمال أو نشده است ضامن نيست .

زيرا عمل حر اگر چه ماليت دارد ، ولى در صورت عدم وقوع معامله مملوك كسى

نيست .

بنابر اين أدله ضمان - كه قاعده اتلاف وقاعده يد ، وقاعده استيفاء است ، شامل آن

نمىشود .

وقاعده لا ضرر ، وقاعده احترام ، هم مثبت ضمان نيست .

پس ضمان وجهي ندارد ، ومقتضاى اصالة البراءة عدم ضمان است . والله العالم .

( تاريخ جواب استفتاء : 26 صفر 1419 )