استفتاءات قوه قضائيه ( فارسي ) — الصفحة ١٣٩

سؤال :

الف ) هر گاه جدايى فرزند از مادر يا خواهر وبرادرش به سلامت روانى طرفين

بالأخص كودك لطمه وارد كند ( يعنى مشقت غير قابل تحمل براي طرفين ايجاد

گردد ) آيا مىتوان حضانت طفل را تا رسيدن به سن بلوغ يا رشد به يكى از والدين

واگذار كرد ؟

ب ) آيا دادگاه مىتواند با توجه به شرايط خاص والدين وحفظ مصالح طفل ،

بدون در نظر گرفتن سن طفل ( 2 و 7 سال ) أو را به پدر ويا مادر واگذار كند ؟

ج ) پس از رسيدن أطفال به سن بلوغ يا رشد ، آيا پدر ومادر در رابطه با حضانت

أو تكليف دارند ؟

د ) هر گاه بستگان محجور از قبول قيمومت محجور امتناع كنند ، آيا مىتوان

آنان را ملزم به قبول اين مسئوليت كرد ؟

جواب :

( باسمه جلت أسمائه )

حضانت به معنى ولايت سلطنة بر تربيت طفل ، وما يتعلق بها من مصلحة حفظه

ونحو ذلك ، ولو بالاستنابه در برهه از زمان بر پدر يا مادر ثابت است ،

ودر غير آن زمان از واجبات كفائيه است .

الف ) بنابر اين در صورتي كه در زمان ولايت پدر جدا شدن از مادر موجب حرج است .