رسالهء نجاة العباد ( فارسي ) — الصفحة ٩٥
مكان نمازگزار
كه غير او بوده مانعى ندارد .
مسأله 6 - كسى كه مضطر و ناچار است يا در مكان غصبى او را حبس كرده‌اند تا وقتى كه ناچار و محبوس است ، مىتواند در آنجا نماز بخواند .
مسأله 7 - در جاى غصبى كه صاحب آن معلوم نيست ، نمىشود نماز خواند و بايد به حاكم شرع مراجعه كرد .
مسأله 8 - در زمين مشترك نمىتوان نماز خواند تا وقتى كه همهء شركاء اجازه بدهند .
مسأله 9 - اگر جاى نمازگزار غصبى نباشد گر چه در و ديوار يا سقف و خيمه و چادرى كه زير آن نماز مىخواند غصبى باشد نماز صحيح است ، اگر چه بهتر است احتياطاً در چنين جايى نماز نخواند .
مسأله 10 - اگر جايى را به عين پول خمس و زكات نداده خريد ، نماز در او باطل است ، حتى براى فرزندان و ورثهء او كه پس از مرگش هم نمىتوانند در آنجا نماز بخوانند .
مسأله 11 - كسى كه مرده ؛ چه دارايى او مطابق قرضها و بدهكاريهاى او باشد و چه نباشد در خانه و ملك او حتى ورثه نمىتوانند نماز بخوانند ، مگر به اذن طلبكار يا آن كه ورثه بناى دادن قرض را داشته باشند و مسامحه نكنند .
مسأله 12 - براى نماز خواندن در ملك غير ، اذن و اجازهء صريح لازم نيست ، بلكه يقين و اطمينان به رضايت كفايت مىكند .
مسأله 13 - نماز خواندن در صحراها و كشتزارها و باغستانهاى بىدر و ديوار تا جايى كه ضرر به صاحبان آنها نرساند جايز است و اجازه گرفتن لازم نيست .
مسأله 14 - اگر صاحبان كشتزارها و باغستانهاى بىدر و ديوار از اول ميل نداشته باشند كسى در آنجا بيايد نماز خواندن بىاجازه مشكل است .
مسأله 15 - منظور از مكان مصلى ، هم زمين و هم فضايى است كه در حال