القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٩٦

سورة النساء

وَإِذَا كُنْتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلَاةَ فَلْتَقُمْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ فَإِذَا سَجَدُوا فَلْيَكُونُوا مِنْ وَرَائِكُمْ وَلْتَأْتِ طَائِفَةٌ أُخْرَى لَمْ يُصَلُّوا فَلْيُصَلُّوا مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا حِذْرَهُمْ وَأَسْلِحَتَهُمْ وَدَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ وَأَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيلُونَ عَلَيْكُمْ مَيْلَةً وَاحِدَةً وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِنْ كَانَ بِكُمْ أَذًى مِنْ مَطَرٍ أَوْ كُنْتُمْ مَرْضَى أَنْ تَضَعُوا أَسْلِحَتَكُمْ وَخُذُوا حِذْرَكُمْ إِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْكَافِرِينَ عَذَابًا مُهِينًا ( 102 )

وهر گاه در ميان ايشان بودى وبرايشان نماز برپا داشتى ، پس بايد گروهى از آنان با تو [ به نماز ] أيستند وبايد جنگافزارهاى خود را برگيرند وچون به سجده رفتند [ ونماز را تمام كردند ] ، بايد پشت سرِ شما قرار گيرند ، وگروه ديگرى كه نماز نكرده‌اند بايد بيايند وبا تو نماز گزارند والبتة جانب احتياط را فرو نگذارند وجنگافزارهاى خود را برگيرند . [ زيرا ] كافران آرزو مىكنند كه شما از جنگافزارها وساز وبرگِ خود غافل شويد تا ناگهان بر شما يورش بَرند . واگر از باران در زحمتيد ، يا بيماريد ، گناهى بر شما نيست كه جنگ افزارهاى خود را بر زمين نهيد ، ولى مواظب خود باشيد . بي گمان ، خدا براي كافران عذاب خفّتآورى آماده كرده است . ( 102 )

فَإِذَا قَضَيْتُمُ الصَّلَاةَ فَاذْكُرُوا اللَّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَى جُنُوبِكُمْ فَإِذَا اطْمَأْنَنْتُمْ فَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ إِنَّ الصَّلَاةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ كِتَابًا مَوْقُوتًا ( 103 )

وچون نماز را به جاى آورديد ، خدا را [ در همه حال ] ايستاده ونشسته وبر پهلو آرميده ، ياد كنيد . پس چون آسوده‌خاطر شديد ، نماز را [ به طور كامل ] به پا داريد ، زيرا نماز بر مؤمنان ، در أوقات معيّن مقرّر شده است . ( 103 )

وَلَا تَهِنُوا فِي ابْتِغَاءِ الْقَوْمِ إِنْ تَكُونُوا تَأْلَمُونَ فَإِنَّهُمْ يَأْلَمُونَ كَمَا تَأْلَمُونَ وَتَرْجُونَ مِنَ اللَّهِ مَا لَا يَرْجُونَ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا ( 104 )

ودر تعقيبِ گروه [ دشمنان ] سستى نورزيد . اگر شما درد مىكشيد ، آنان [ نيز ] همان گونه كه شما درد مىكشيد ، درد مىكشند ، وحال آنكه شما چيزهايى از خدا اميد داريد كه آنها اميد ندارند ، وخدا همواره داناى سنجيده‌كار است . ( 104 )

إِنَّا أَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَا أَرَاكَ اللَّهُ وَلَا تَكُنْ لِلْخَائِنِينَ خَصِيمًا ( 105 )

ما اين كتاب را به حقّ بر تو نازل كرديم ، تا ميان مردم به [ موجب ] آنچه خدا به تو آموخته داورى كنى ، وزنهار جانبدارِ خيانتكاران مباش . ( 105 )