القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٩٥
سورة النساء
لَا يَسْتَوِي الْقَاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ غَيْرُ أُولِي الضَّرَرِ وَالْمُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجَاهِدِينَ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ عَلَى الْقَاعِدِينَ دَرَجَةً وَكُلًّا وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنَى وَفَضَّلَ اللَّهُ الْمُجَاهِدِينَ عَلَى الْقَاعِدِينَ أَجْرًا عَظِيمًا ( 95 )
مؤمنان خانهنشين كه زيان ديده نيستند با آن مجاهدانى كه با مال وجان خود در راه خدا جهاد مىكنند يكسان نمىباشند . خداوند ، كساني را كه با مال وجان خود جهاد مىكنند به درجهاى بر خانهنشينان مزيّت بخشيده ، وهمه را خدا وعدهء [ پاداش ] نيكو داده ، و [ لي ] مجاهدان را بر خانهنشينان به پاداشى بزرگ ، برترى بخشيده است ( 95 )
دَرَجَاتٍ مِنْهُ وَمَغْفِرَةً وَرَحْمَةً وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا ( 96 )
[ پاداش بزرگى كه ] به عنوان درجات وآمرزش ورحمتي از جانب أو [ نصيب آنان مىشود ] ، وخدا آمرزندهء مهربان است . ( 96 )
إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ ظَالِمِي أَنْفُسِهِمْ قَالُوا فِيمَ كُنْتُمْ قَالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الْأَرْضِ قَالُوا أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوا فِيهَا فَأُولَئِكَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَسَاءَتْ مَصِيرًا ( 97 )
كساني كه بر خويشتن ستمكار بودهاند ، [ وقتي ] فرشتگان جانشان را مىگيرند ، مىگويند : « در چه [ حال ] بوديد ؟ » پاسخ مىدهند : « ما در زمين از مستضعفان بوديم . » مىگويند : « مگر زمين خدا وسيع نبود تا در آن مهاجرت كنيد ؟ » پس آنان جايگاهشان دوزخ است ، و [ دوزخ ] بد سرانجامى است . ( 97 )
إِلَّا الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ لَا يَسْتَطِيعُونَ حِيلَةً وَلَا يَهْتَدُونَ سَبِيلًا ( 98 )
مگر آن مردان وزنان وكودكان فرودستى كه چارهجويى نتوانند وراهى نيابند . ( 98 )
فَأُولَئِكَ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَعْفُوَ عَنْهُمْ وَكَانَ اللَّهُ عَفُوًّا غَفُورًا ( 99 )
پس آنان [ كه في الجملة عذرى دارند ] باشد كه خدا از ايشان درگذرد ، كه خدا همواره خطابخش وآمرزنده است . ( 99 )
وَمَنْ يُهَاجِرْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يَجِدْ فِي الْأَرْضِ مُرَاغَمًا كَثِيرًا وَسَعَةً وَمَنْ يَخْرُجْ مِنْ بَيْتِهِ مُهَاجِرًا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا ( 100 )
وهر كه در راه خدا هجرت كند ، در زمين اقامتگاههاى فراوان وگشايشها خواهد يافت وهر كس [ به قصد ] مهاجرت در راه خدا وپيامبر أو ، از خانهاش به درآيد ، سپس مرگش دررسد ، پاداش أو قطعاً بر خداست ، وخدا آمرزندهء مهربان است . ( 100 )
وَإِذَا ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَنْ تَقْصُرُوا مِنَ الصَّلَاةِ إِنْ خِفْتُمْ أَنْ يَفْتِنَكُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنَّ الْكَافِرِينَ كَانُوا لَكُمْ عَدُوًّا مُبِينًا ( 101 )
وچون در زمين سفر كرديد ، اگر بيم داشتيد كه آنان كه كفر ورزيدهاند به شما آزار برسانند ، گناهى بر شما نيست كه نماز را كوتاه كنيد ، چرا كه كافران پيوسته براي شما دشمنى آشكارند . ( 101 )