القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٩٤

سورة النساء

وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ أَنْ يَقْتُلَ مُؤْمِنًا إِلَّا خَطَأً وَمَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا خَطَأً فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ وَدِيَةٌ مُسَلَّمَةٌ إِلَى أَهْلِهِ إِلَّا أَنْ يَصَّدَّقُوا فَإِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍ عَدُوٍّ لَكُمْ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ وَإِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِيثَاقٌ فَدِيَةٌ مُسَلَّمَةٌ إِلَى أَهْلِهِ وَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ تَوْبَةً مِنَ اللَّهِ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا ( 92 )

وهيچ مؤمني را نَسِزَد كه مؤمني را - جز به اشتباه - بكشد . وهر كس مؤمني را به اشتباه كشت ، بايد بندهء مؤمني را آزاد وبه خانوادهء أو خونبها پرداخت كند مگر اينكه آنان گذشت كنند . واگر [ مقتول ] از گروهى است كه دشمنان شمايند و [ خود ] وى مؤمن است ، [ قاتل ] بايد بندهء مؤمني را آزاد كند [ وپرداخت خونبها لازم نيست ] . واگر [ مقتول ] از گروهى است كه ميان شما وميان آنان پيمانى است ، بايد به خانوادهء وى خونبها پرداخت نمايد وبندهء مؤمني را آزاد كند . وهر كس [ بنده ] نيافت ، بايد دو ماه پياپى - به عنوان توبه‌اى از جانب خدا - روزه بدارد ، وخدا همواره داناى سنجيده‌كار است . ( 92 )

وَمَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا فَجَزَاؤُهُ جَهَنَّمُ خَالِدًا فِيهَا وَغَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَلَعَنَهُ وَأَعَدَّ لَهُ عَذَابًا عَظِيمًا ( 93 )

وهر كس عمداً مؤمني را بكشد ، كيفرش دوزخ است كه در آن ماندگار خواهد بود وخدا بر أو خشم مىگيرد ولعنتش مىكند وعذابي بزرگ برايش آماده ساخته است . ( 93 )

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا إِذَا ضَرَبْتُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَتَبَيَّنُوا وَلَا تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقَى إِلَيْكُمُ السَّلَامَ لَسْتَ مُؤْمِنًا تَبْتَغُونَ عَرَضَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فَعِنْدَ اللَّهِ مَغَانِمُ كَثِيرَةٌ كَذَلِكَ كُنْتُمْ مِنْ قَبْلُ فَمَنَّ اللَّهُ عَلَيْكُمْ فَتَبَيَّنُوا إِنَّ اللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا ( 94 )

اى كساني كه ايمان آورده‌ايد ، چون در راه خدا سفر مىكنيد [ خوب ] رسيدگى كنيد وبه كسى كه نزد شما [ اظهارِ ] اسلام مىكند مگوييد : « تو مؤمن نيستى » [ تا بدين بهانه ] متاع زندگى دنيا را بجوييد ، چرا كه غنيمتهاى فراوان نزد خداست . قبلًا خودتان [ نيز ] همين گونه بوديد ، وخدا بر شما منّت نهاد . پس خوب رسيدگى كنيد ، كه خدا همواره به آنچه انجام مىدهيد آگاه است . ( 94 )