القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٩١

سورة النساء

وَمَا لَكُمْ لَا تُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْ هَذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ أَهْلُهَا وَاجْعَل لَنَا مِنْ لَدُنْكَ وَلِيًّا وَاجْعَل لَنَا مِنْ لَدُنْكَ نَصِيرًا ( 75 )

وچرا شما در راه خدا [ ودر راه نجاتِ ] مردان وزنان وكودكان مستضعف نمىجنگيد ؟ همانان كه مىگويند : « پروردگارا ، ما را از اين شهري كه مردمش ستمپيشه‌اند بيرون ببر ، واز جانب خود براي ما سرپرستى قرار ده ، واز نزد خويش ياورى براي ما تعيين فرما . » ( 75 )

الَّذِينَ آَمَنُوا يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ كَفَرُوا يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الطَّاغُوتِ فَقَاتِلُوا أَوْلِيَاءَ الشَّيْطَانِ إِنَّ كَيْدَ الشَّيْطَانِ كَانَ ضَعِيفًا ( 76 )

كساني كه ايمان آورده‌اند ، در راه خدا كارزار مىكنند . وكساني كه كافر شده‌اند ، در راه طاغوت مىجنگند . پس با ياران شيطان بجنگيد كه نيرنگ شيطان [ در نهايت ] ضعيف است . ( 76 )

أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ قِيلَ لَهُمْ كُفُّوا أَيْدِيَكُمْ وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآَتُوا الزَّكَاةَ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ إِذَا فَرِيقٌ مِنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللَّهِ أَوْ أَشَدَّ خَشْيَةً وَقَالُوا رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَ لَوْلَا أَخَّرْتَنَا إِلَى أَجَلٍ قَرِيبٍ قُلْ مَتَاعُ الدُّنْيَا قَلِيلٌ وَالْآَخِرَةُ خَيْرٌ لِمَنِ اتَّقَى وَلَا تُظْلَمُونَ فَتِيلًا ( 77 )

آيا نديدى كساني را كه به آنان گفته شد : « [ فعلًا ] دست [ از جنگ ] بداريد ، ونماز را برپا كنيد وزكات بدهيد » ، و [ لي ] همين كه كارزار بر آنان مقرّر شد ، بناگاه گروهى از آنان از مردم [ مشركان مكّه ] ترسيدند مانند ترس از خدا يا ترسى سختتر . وگفتند : « پروردگارا ، چرا بر ما كارزار مقرّر داشتى ؟ چرا ما را تا مدّتى كوتاه مهلت ندادى ؟ » بگو : « برخوردارى [ از اين ] دنيا اندك ، وبراي كسى كه تقوا پيشه كرده ، آخرت بهتر است ، و [ در آنجا ] به قدر نخِ هستهء خرمايى بر شما ستم نخواهد رفت . » ( 77 )

أَيْنَمَا تَكُونُوا يُدْرِكُكُمُ الْمَوْتُ وَلَوْ كُنْتُمْ فِي بُرُوجٍ مُشَيَّدَةٍ وَإِنْ تُصِبْهُمْ حَسَنَةٌ يَقُولُوا هَذِهِ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَإِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَقُولُوا هَذِهِ مِنْ عِنْدِكَ قُلْ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ فَمَالِ هَؤُلَاءِ الْقَوْمِ لَا يَكَادُونَ يَفْقَهُونَ حَدِيثًا ( 78 )

هر كجا باشيد ، شما را مرگ درمىيابد هر چند در بُرجهاى استوار باشيد . واگر [ پيشامد ] خوبى به آنان برسد ، مىگويند : « اين از جانب خداست » وچون صدمه‌اى به ايشان برسد ، مىگويند : « اين از طرف توست . » بگو : « همه از جانب خداست . » [ آخر ] اين قوم را چه شده است كه نمىخواهند سخنى را [ درست ] دريابند ؟ ( 78 )

مَا أَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّهِ وَمَا أَصَابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِكَ وَأَرْسَلْنَاكَ لِلنَّاسِ رَسُولًا وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا ( 79 )

هر چه از خوبيها به تو مىرسد از جانب خداست وآنچه از بدى به تو مىرسد از خود توست وتو را به پيامبرى ، براي مردم فرستاديم ، وگواه بودن خدا بس است . ( 79 )