القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٨٧

سورة النساء

وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِأَعْدَائِكُمْ وَكَفَى بِاللَّهِ وَلِيًّا وَكَفَى بِاللَّهِ نَصِيرًا ( 45 )

وخدا به [ حالِ ] دشمنان شما داناتر است كافى است كه خدا سرپرستِ [ شما ] باشد ، وكافى است كه خدا ياورِ [ شما ] باشد . ( 45 )

مِنَ الَّذِينَ هَادُوا يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَوَاضِعِهِ وَيَقُولُونَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَرَاعِنَا لَيًّا بِأَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِي الدِّينِ وَلَوْ أَنَّهُمْ قَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانْظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَهُمْ وَأَقْوَمَ وَلَكِنْ لَعَنَهُمُ اللَّهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُونَ إِلَّا قَلِيلًا ( 46 )

برخى از آنان كه يهودىاند ، كلمات را از جاهاى خود برمىگردانند ، وبا پيچانيدن زبان خود وبه قصد طعنه زدن در دين [ اسلام ، با درآميختن عبرى به عربى ] مىگويند : « شنيديم ونافرمانى كرديم وبشنو [ كه كاش ] ناشنوا گردى . » و [ نيز از روى استهزا مىگويند : ] « راعنا » [ كه در عربى يعنى : به ما التفات كن ، ولى در عبرى يعنى : خبيث ما ، ] واگر آنان مىگفتند : « شنيديم وفرمان برديم ، وبشنو وبه ما بنگر » ، قطعاً براي آنان بهتر ودرستتر بود ، ولى خدا آنان را به علَّت كفرشان لعنت كرد ، در نتيجة جز [ گروهى ] اندك ايمان نمىآورند . ( 46 )

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ آَمِنُوا بِمَا نَزَّلْنَا مُصَدِّقًا لِمَا مَعَكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَطْمِسَ وُجُوهًا فَنَرُدَّهَا عَلَى أَدْبَارِهَا أَوْ نَلْعَنَهُمْ كَمَا لَعَنَّا أَصْحَابَ السَّبْتِ وَكَانَ أَمْرُ اللَّهِ مَفْعُولًا ( 47 )

اى كساني كه به شما كتاب داده شده است ، به آنچه فرو فرستاديم وتصديقكنندهء همان چيزى است كه با شماست ايمان بياوريد ، پيش از آنكه چهره‌هايى را محو كنيم ودر نتيجة آنها را به قهقرا بازگردانيم يا هم چنان كه « أصحاب سَبْت » را لعنت كرديم آنان را [ نيز ] لعنت كنيم ، وفرمان خدا همواره تحقق يافته است . ( 47 )

إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَنْ يَشَاءُ وَمَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدِ افْتَرَى إِثْمًا عَظِيمًا ( 48 )

مسلَّماً خدا ، اين را كه به أو شرك ورزيده شود نمىبخشايد وغير از آن را براي هر كه بخواهد مىبخشايد ، وهر كس به خدا شرك ورزد ، به يقين گناهى بزرگ بربافته است . ( 48 )

أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يُزَكُّونَ أَنْفُسَهُمْ بَلِ اللَّهُ يُزَكِّي مَنْ يَشَاءُ وَلَا يُظْلَمُونَ فَتِيلًا ( 49 )

آيا به كساني كه خويشتن را پاك مىشمارند ننگريسته‌اى ؟ [ چنين نيست ، ] بلكه خداست كه هر كه را بخواهد پاك مىگرداند ، وبه قدر نخِ روى هستهء خرمايى ستم نمىبينند . ( 49 )

انْظُرْ كَيْفَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَكَفَى بِهِ إِثْمًا مُبِينًا ( 50 )

ببين چگونه بر خدا دروغ مىبندند . وبس است كه اين ، يك گناه آشكار باشد . ( 50 )

أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيبًا مِنَ الْكِتَابِ يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوتِ وَيَقُولُونَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا هَؤُلَاءِ أَهْدَى مِنَ الَّذِينَ آَمَنُوا سَبِيلًا ( 51 )

آيا كساني را كه از كتابِ [ آسمانى ] نصيبي يافته‌اند نديده‌اى ؟ كه به « جِبت » و « طاغوت » ايمان دارند ، ودر بارهء كساني كه كفر ورزيده‌اند مىگويند : « اينان از كساني كه ايمان آورده‌اند راه‌يافته‌ترند . » ( 51 )