القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٨٠
سورة النساء
وَلَكُمْ نِصْفُ مَا تَرَكَ أَزْوَاجُكُمْ إِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُنَّ وَلَدٌ فَإِنْ كَانَ لَهُنَّ وَلَدٌ فَلَكُمُ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْنَ مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصِينَ بِهَا أَوْ دَيْنٍ وَلَهُنَّ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْتُمْ إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكُمْ وَلَدٌ فَإِنْ كَانَ لَكُمْ وَلَدٌ فَلَهُنَّ الثُّمُنُ مِمَّا تَرَكْتُمْ مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ تُوصُونَ بِهَا أَوْ دَيْنٍ وَإِنْ كَانَ رَجُلٌ يُورَثُ كَلَالَةً أَوِ امْرَأَةٌ وَلَهُ أَخٌ أَوْ أُخْتٌ فَلِكُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا السُّدُسُ فَإِنْ كَانُوا أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ فَهُمْ شُرَكَاءُ فِي الثُّلُثِ مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصَى بِهَا أَوْ دَيْنٍ غَيْرَ مُضَارٍّ وَصِيَّةً مِنَ اللَّهِ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَلِيمٌ ( 12 )
ونيمى از ميراث همسرانتان از آنِ شما [ شوهران ] است اگر آنان فرزندى نداشته باشند واگر فرزندى داشته باشند يك چهارم ما ترك آنان از آنِ شماست ، [ البتة ] پس از انجام وصيّتى كه بدان سفارش كردهاند يا ديني [ كه بايد استثنا شود ] ، ويك چهارم از ميراث شما براي آنان است اگر شما فرزندى نداشته باشيد واگر فرزندى داشته باشيد ، يك هشتم براي ميراث شما از ايشان خواهد بود ، [ البتة ] پس از انجام وصيّتى كه بدان سفارش كردهايد يا دَينى [ كه بايد استثنا شود ] ، واگر مرد يا زنى كه از أو ارث مىبرند كلاله [ بىفرزند وبىپدر ومادر ] باشد وبراي أو برادر يا خواهرى باشد ، پس براي هر يك از آن دو ، يك ششم [ ما ترك ] است واگر آنان بيش از اين باشند در يك سوم [ ما ترك ] مشاركت دارند ، [ البتة ] پس از انجام وصيّتى كه بدان سفارش شده يا ديني كه [ بايد استثنا شود ، به شرط آنكه از اين طريق ] زيانى [ به ورثه ] نرساند . اين است سفارش خدا ، وخداست كه داناى بردبار است . ( 12 )
تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ وَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ( 13 )
اينها احكام الهى است ، وهر كس از خدا وپيامبر أو أطاعت كند ، وى را به باغهايى درآورد كه از زير [ درختانِ ] آن نهرها روان است . در آن جاودانهاند ، واين همان كاميابى بزرگ است . ( 13 )
وَمَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيَتَعَدَّ حُدُودَهُ يُدْخِلْهُ نَارًا خَالِدًا فِيهَا وَلَهُ عَذَابٌ مُهِينٌ ( 14 )
وهر كس از خدا وپيامبر أو نافرمانى كند واز حدود مقرر أو تجاوز نمايد ، وى را در آتشى درآورد كه همواره در آن خواهد بود وبراي أو عذابي خفّتآور است . ( 14 )