القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٧٨

سورة النساء

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ وَخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيرًا وَنِسَاءً وَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي تَسَاءَلُونَ بِهِ وَالْأَرْحَامَ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيبًا ( 1 )

به نام خداوند رحمتگر مهربان ، اى مردم ، از پروردگارتان كه شما را از « نفس واحدى » آفريد وجفتش را [ نيز ] از أو آفريد ، واز آن دو ، مردان وزنان بسيارى پراكنده كرد ، پروا داريد واز خدايى كه به [ نامِ ] أو از همديگر درخواست مىكنيد پروا نماييد وزنهار از خويشاوندان مَبُريد ، كه خدا همواره بر شما نگهبان است . ( 1 )

وَآَتُوا الْيَتَامَى أَمْوَالَهُمْ وَلَا تَتَبَدَّلُوا الْخَبِيثَ بِالطَّيِّبِ وَلَا تَأْكُلُوا أَمْوَالَهُمْ إِلَى أَمْوَالِكُمْ إِنَّهُ كَانَ حُوبًا كَبِيرًا ( 2 )

وأموال يتيمان را به آنان [ باز ] دهيد ، و [ مالِ ] پاك و [ مرغوب آنان ] را با [ مال ] ناپاك [ خود ] عوض نكنيد وأموال آنان را همراه با أموال خود مخوريد كه اين گناهى بزرگ است . ( 2 )

وَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى فَانْكِحُوا مَا طَابَ لَكُمْ مِنَ النِّسَاءِ مَثْنَى وَثُلَاثَ وَرُبَاعَ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تَعْدِلُوا فَوَاحِدَةً أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ ذَلِكَ أَدْنَى أَلَّا تَعُولُوا ( 3 )

واگر در اجراى عدالت ميان دختران يتيم بيمناكيد ، هر چه از زنان [ ديگر ] كه شما را پسند افتاد ، دو دو ، سه سه ، چهار چهار ، به زنى گيريد . پس اگر بيم داريد كه به عدالت رفتار نكنيد ، به يك [ زنِ آزاد ] يا به آنچه [ از كنيزان ] مالك شده‌ايد [ اكتفاء كنيد ] . اين [ خوددارى ] نزديكتر است تا به ستم گراييد [ وبيهوده عيالوار گرديد ] . ( 3 )

وَآَتُوا النِّسَاءَ صَدُقَاتِهِنَّ نِحْلَةً فَإِنْ طِبْنَ لَكُمْ عَنْ شَيْءٍ مِنْهُ نَفْسًا فَكُلُوهُ هَنِيئًا مَرِيئًا ( 4 )

ومَهرِ زنان را به عنوان هديه‌اى از روى طيب خاطر به ايشان بدهيد واگر به ميل خودشان چيزى از آن را به شما واگذاشتند ، آن را حلال وگوارا بخوريد . ( 4 )

وَلَا تُؤْتُوا السُّفَهَاءَ أَمْوَالَكُمُ الَّتِي جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ قِيَامًا وَارْزُقُوهُمْ فِيهَا وَاكْسُوهُمْ وَقُولُوا لَهُمْ قَوْلًا مَعْرُوفًا ( 5 )

وأموال خود را - كه خداوند آن را وسيلهء قوام [ زندگى ] شما قرار داده - به سفيهان مدهيد ، و [ لي ] از [ عوايد ] آن به ايشان بخورانيد وآنان را پوشاك دهيد وبا آنان سخنى پسنديده بگوييد . ( 5 )

وَابْتَلُوا الْيَتَامَى حَتَّى إِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَ فَإِنْ آَنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوا إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ وَلَا تَأْكُلُوهَا إِسْرَافًا وَبِدَارًا أَنْ يَكْبَرُوا وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ وَمَنْ كَانَ فَقِيرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ فَإِذَا دَفَعْتُمْ إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ فَأَشْهِدُوا عَلَيْهِمْ وَكَفَى بِاللَّهِ حَسِيبًا ( 6 )

ويتيمان را بيازماييد تا وقتي به [ سنّ ] زناشويى برسند پس اگر در ايشان رشد [ فكرى ] يافتيد ، اموالشان را به آنان رد كنيد ، وآن را [ از بيم آنكه مبادا ] بزرگ شوند ، به اسراف وشتاب مخوريد . وآن كس كه توانگر است بايد [ از گرفتنِ اجرت سرپرستى ] خوددارى ورزد وهر كس تهيدست است بايد مطابق عرف [ از آن ] بخورد پس هر گاه اموالشان را به آنان ردّ كرديد بر ايشان گواه بگيريد ، خداوند حسابرسى را كافى است . ( 6 )