القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٧٢

سورة آل عمران

وَلَئِنْ مُتُّمْ أَوْ قُتِلْتُمْ لَإِلَى اللَّهِ تُحْشَرُونَ ( 158 )

واگر [ در راه جهاد ] بميريد يا كشته شويد ، قطعاً به سوى خدا گردآورده خواهيد شد . ( 158 )

فَبِمَا رَحْمَةٍ مِنَ اللَّهِ لِنْتَ لَهُمْ وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ ( 159 )

پس به [ بركتِ ] رحمت الهى ، با آنان نرمخو [ وپُر مِهر ] شدى ، واگر تندخو وسختدل بودى قطعاً از پيرامون تو پراكنده مىشدند . پس ، از آنان درگذر وبرايشان آمرزش بخواه ، ودر كار [ ها ] با آنان مشورت كن ، وچون تصميم گرفتى بر خدا توكل كن ، زيرا خداوند توكل كنندگان را دوست مىدارد . ( 159 )

إِنْ يَنْصُرْكُمُ اللَّهُ فَلَا غَالِبَ لَكُمْ وَإِنْ يَخْذُلْكُمْ فَمَنْ ذَا الَّذِي يَنْصُرُكُمْ مِنْ بَعْدِهِ وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ ( 160 )

اگر خدا شما را يارى كند ، هيچ كس بر شما غالب نخواهد شد واگر دست از يارى شما بردارد ، چه كسى بعد از أو شما را يارى خواهد كرد ؟ ومؤمنان بايد تنها بر خدا توكل كنند . ( 160 )

وَمَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَغُلَّ وَمَنْ يَغْلُلْ يَأْتِ بِمَا غَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ثُمَّ تُوَفَّى كُلُّ نَفْسٍ مَا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ ( 161 )

وهيچ پيامبرى را نَسِزَد كه خيانت ورزد ، وهر كس خيانت ورزد ، روز قيامت با آنچه در آن خيانت كرده بيايد آن گاه به هر كس [ پاداش ] آنچه كسب كرده ، به تمامى داده مىشود ، وبر آنان ستم نرود . ( 161 )

أَفَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَ اللَّهِ كَمَنْ بَاءَ بِسَخَطٍ مِنَ اللَّهِ وَمَأْوَاهُ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ ( 162 )

آيا كسى كه خشنودىِ خدا را پيروى مىكند ، چون كسى است كه به خشمى از خدا دچار گرديده وجايگاهش جهنم است ؟ وچه بد بازگشتگاهى است . ( 162 )

هُمْ دَرَجَاتٌ عِنْدَ اللَّهِ وَاللَّهُ بَصِيرٌ بِمَا يَعْمَلُونَ ( 163 )

[ هر يك از ] ايشان را نزد خداوند درجاتى است ، وخدا به آنچه مىكنند بيناست . ( 163 )

لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آَيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِنْ كَانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ ( 164 )

به يقين ، خدا بر مؤمنان منت نهاد [ كه ] پيامبرى از خودشان در ميان آنان برانگيخت ، تا آيات خود را بر ايشان بخواند وپاكشان گرداند وكتاب وحكمت به آنان بياموزد ، قطعاً پيش از آن در گمراهى آشكارى بودند . ( 164 )

أَوَلَمَّا أَصَابَتْكُمْ مُصِيبَةٌ قَدْ أَصَبْتُمْ مِثْلَيْهَا قُلْتُمْ أَنَّى هَذَا قُلْ هُوَ مِنْ عِنْدِ أَنْفُسِكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ( 165 )

آيا چون به شما [ در نبرد أحد ] مصيبتى رسيد - [ با آنكه در نبرد بدر ] دو برابرش را [ به دشمنان خود ] رسانديد - گفتيد : « اين [ مصيبت ] از كجا [ به ما رسيد ] ؟ » بگو : « آن از خود شما [ وناشى از بىانضباطى خودتان ] است . » آرى ! خدا به هر چيزى تواناست . ( 165 )