القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٧٠

سورة آل عمران

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا إِنْ تُطِيعُوا الَّذِينَ كَفَرُوا يَرُدُّوكُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ فَتَنْقَلِبُوا خَاسِرِينَ ( 149 )

اى كساني كه ايمان آورده‌ايد ، اگر از كساني كه كفر ورزيده‌اند أطاعت كنيد ، شما را از عقيده‌تان بازمىگردانند وزيانكار خواهيد گشت . ( 149 )

بَلِ اللَّهُ مَوْلَاكُمْ وَهُوَ خَيْرُ النَّاصِرِينَ ( 150 )

آرى ، خدا مولاي شماست ، وأو بهترين يارىدهندگان است . ( 150 )

سَنُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ بِمَا أَشْرَكُوا بِاللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَانًا وَمَأْوَاهُمُ النَّارُ وَبِئْسَ مَثْوَى الظَّالِمِينَ ( 151 )

به زودى در دلهاى كساني كه كفر ورزيده‌اند بيم خواهيم افكند ، زيرا چيزى را با خدا شريك گردانيده‌اند كه بر [ حقانيت ] آن ، [ خدا ] دليلي نازل نكرده است . وجايگاهشان آتش است ، وجايگاه ستمگران چه بد است . ( 151 )

وَلَقَدْ صَدَقَكُمُ اللَّهُ وَعْدَهُ إِذْ تَحُسُّونَهُمْ بِإِذْنِهِ حَتَّى إِذَا فَشِلْتُمْ وَتَنَازَعْتُمْ فِي الْأَمْرِ وَعَصَيْتُمْ مِنْ بَعْدِ مَا أَرَاكُمْ مَا تُحِبُّونَ مِنْكُمْ مَنْ يُرِيدُ الدُّنْيَا وَمِنْكُمْ مَنْ يُرِيدُ الْآَخِرَةَ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ وَلَقَدْ عَفَا عَنْكُمْ وَاللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ ( 152 )

و [ در نبرد أحد ] قطعاً خدا وعدهء خود را با شما راست گردانيد : آن گاه كه به فرمان أو ، آنان را مىكشتيد ، تا آنكه سست شديد ودر كار [ جنگ وبر سر تقسيم غنايم ] با يكديگر به نزاع پرداختيد وپس از آنكه آنچه را دوست داشتيد [ يعنى غنايم را ] به شما نشان داد ، نافرمانى نموديد . برخى از شما دنيا را وبرخى از شما آخرت را مىخواهد . سپس براي آنكه شما را بيازمايد ، از [ تعقيب ] آنان منصرفتان كرد واز شما درگذشت ، وخدا نسبت به مؤمنان ، با تفضل است . ( 152 )

إِذْ تُصْعِدُونَ وَلَا تَلْوُونَ عَلَى أَحَدٍ وَالرَّسُولُ يَدْعُوكُمْ فِي أُخْرَاكُمْ فَأَثَابَكُمْ غَمًّا بِغَمٍّ لِكَيْلَا تَحْزَنُوا عَلَى مَا فَاتَكُمْ وَلَا مَا أَصَابَكُمْ وَاللَّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ( 153 )

[ ياد كنيد ] هنگامى را كه در حال گريز [ از كوه ] بالا مىرفتيد وبه هيچ كس توجه نمىكرديد وپيامبر ، شما را از پشت سرتان فرا مىخواند . پس [ خداوند ] به سزاى [ اين بىانضباطى ] غمى بر غمتان [ افزود ] ، تا سرانجام بر آنچه از كف داده‌ايد وبراي آنچه به شما رسيده است اندوهگين نشويد ، وخداوند از آنچه مىكنيد آگاه است . ( 153 )