القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٧

سورة البقرة

وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ إِنِّي جَاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً قَالُوا أَتَجْعَلُ فِيهَا مَنْ يُفْسِدُ فِيهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاءَ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ قَالَ إِنِّي أَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُونَ ( 30 )

وچون پروردگار تو به فرشتگان گفت : « من در زمين جانشينى خواهم گماشت » ، [ فرشتگان ] گفتند : « آيا در آن كسى را مىگمارى كه در آن فساد انگيزد ، وخونها بريزد ؟ وحال آنكه ما با ستايش تو ، [ تو را ] تنزيه مىكنيم وبه تقديست مىپردازيم . » فرمود : « من چيزى مىدانم كه شما نمىدانيد . » ( 30 )

وَعَلَّمَ آَدَمَ الْأَسْمَاءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلَائِكَةِ فَقَالَ أَنْبِئُونِي بِأَسْمَاءِ هَؤُلَاءِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ ( 31 )

و [ خدا ] همهء [ معاني ] نامها را به آدم آموخت سپس آنها را بر فرشتگان عرضه نمود وفرمود : « اگر راست مىگوييد ، از أسامي اينها به من خبر دهيد . » ( 31 )

قَالُوا سُبْحَانَكَ لَا عِلْمَ لَنَا إِلَّا مَا عَلَّمْتَنَا إِنَّكَ أَنْتَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ ( 32 )

گفتند : « منزهى تو ! ما را جز آنچه [ خود ] به ما آموخته‌اى ، هيچ دانشى نيست تويى داناى حكيم . » ( 32 )

قَالَ يَا آَدَمُ أَنْبِئْهُمْ بِأَسْمَائِهِمْ فَلَمَّا أَنْبَأَهُمْ بِأَسْمَائِهِمْ قَالَ أَلَمْ أَقُلْ لَكُمْ إِنِّي أَعْلَمُ غَيْبَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَأَعْلَمُ مَا تُبْدُونَ وَمَا كُنْتُمْ تَكْتُمُونَ ( 33 )

فرمود : « اى آدم ، ايشان را از أسامي آنان خبر ده . » وچون [ آدم ] ايشان را از اسماءشان خبر داد ، فرمود : « آيا به شما نگفتم كه من نهفتهء آسمانها وزمين را مىدانم وآنچه را آشكار مىكنيد ، وآنچه را پنهان مىداشتيد مىدانم ؟ » ( 33 )

وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآَدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ أَبَى وَاسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكَافِرِينَ ( 34 )

وچون فرشتگان را فرموديم : « براي آدم سجده كنيد » ، پس بجز إبليس - كه سر باز زد وكبر ورزيد واز كافران شد - [ همه ] به سجده درافتادند . ( 34 )

وَقُلْنَا يَا آَدَمُ اسْكُنْ أَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ وَكُلَا مِنْهَا رَغَدًا حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هَذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُونَا مِنَ الظَّالِمِينَ ( 35 )

وگفتيم : « اى آدم ، خود وهمسرت در اين باغ سكونت گير [ يد ] واز هر كجاى آن خواهيد فراوان بخوريد و [ لي ] به اين درخت نزديك نشويد ، كه از ستمكاران خواهيد بود . » ( 35 )

فَأَزَلَّهُمَا الشَّيْطَانُ عَنْهَا فَأَخْرَجَهُمَا مِمَّا كَانَا فِيهِ وَقُلْنَا اهْبِطُوا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ وَلَكُمْ فِي الْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَمَتَاعٌ إِلَى حِينٍ ( 36 )

پس شيطان هر دو را از آن بلغزانيد واز آنچه در آن بودند ايشان را به درآورد وفرموديم : « فرود آييد ، شما دشمن همديگريد وبراي شما در زمين قرارگاه ، وتا چندى برخوردارى خواهد بود . » ( 36 )

فَتَلَقَّى آَدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ( 37 )

سپس آدم از پروردگارش كلماتي را دريافت نمود و [ خدا ] بر أو ببخشود آرى ، أو [ ست كه ] توبه‌پذيرِ مهربان است . ( 37 )