القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٦٦

سورة آل عمران

إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوَالُهُمْ وَلَا أَوْلَادُهُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا وَأُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ( 116 )

كساني كه كفر ورزيدند ، هرگز اموالشان واولادشان چيزى [ از عذاب خدا ] را از آنان دفع نخواهد كرد ، وآنان أهل آتشند ودر آن جاودانه خواهند بود . ( 116 )

مَثَلُ مَا يُنْفِقُونَ فِي هَذِهِ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيحٍ فِيهَا صِرٌّ أَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ فَأَهْلَكَتْهُ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللَّهُ وَلَكِنْ أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ( 117 )

مثَل آنچه [ آنان ] در زندگى اين دنيا [ در راه دشمنى با پيامبر ] خرج مىكنند ، همچون مثلِ بادي است كه در آن ، سرماى سختى است ، كه به كشتزار قومي كه بر خود ستم نموده‌اند بوزد وآن را تباه سازد وخدا به آنان ستم نكرده ، بلكه آنان خود بر خويشتن ستم كرده‌اند . ( 117 )

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا بِطَانَةً مِنْ دُونِكُمْ لَا يَأْلُونَكُمْ خَبَالًا وَدُّوا مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاءُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآَيَاتِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ ( 118 )

اى كساني كه ايمان آورده‌ايد ، از غير خودتان ، [ دوست و ] همراز مگيريد . [ آنان ] از هيچ نابكارى در حق شما كوتاهى نمىورزند . آرزو دارند كه در رنج بيفتيد . دشمنى از لحن وسخنشان آشكار است وآنچه سينه‌هايشان نهان مىدارد ، بزرگتر است . در حقيقت ، ما نشانه‌ها [ ى دشمنى آنان ] را براي شما بيان كرديم ، اگر تعقل كنيد . ( 118 )

هَا أَنْتُمْ أُولَاءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْ وَتُؤْمِنُونَ بِالْكِتَابِ كُلِّهِ وَإِذَا لَقُوكُمْ قَالُوا آَمَنَّا وَإِذَا خَلَوْا عَضُّوا عَلَيْكُمُ الْأَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ( 119 )

هان ، شما كساني هستيد كه آنان را دوست داريد ، و [ حال آنكه ] آنان شما را دوست ندارند ، وشما به همهء كتابها [ ى خدا ] ايمان داريد وچون با شما برخورد كنند مىگويند : « ايمان آورديم . » وچون [ با هم ] خلوت كنند ، از شدت خشم بر شما ، سر انگشتان خود را مىگزند . بگو : « به خشم خود بميريد » كه خداوند به راز درون سينه‌ها داناست . ( 119 )

إِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَإِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَفْرَحُوا بِهَا وَإِنْ تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا لَا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئًا إِنَّ اللَّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ ( 120 )

اگر به شما خوشى رسد آنان را بد حال مىكند واگر به شما گزندى رسد بدان شاد مىشوند واگر صبر كنيد وپرهيزگارى نماييد ، نيرنگشان هيچ زيانى به شما نمىرساند يقيناً خداوند به آنچه مىكنند احاطه دارد . ( 120 )

وَإِذْ غَدَوْتَ مِنْ أَهْلِكَ تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِينَ مَقَاعِدَ لِلْقِتَالِ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ( 121 )

و [ ياد كن ] زماني را كه [ در جنگ أحد ] بامدادان از پيش كسانت بيرون آمدى [ تا ] مؤمنان را براي جنگيدن ، در مواضع خود جاى دهى ، وخداوند ، شنواى داناست . ( 121 )