القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٩٦

سورة الليل

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا ( 1 )

به نام خداوند رحمتگر مهربان ، سوگند به خورشيد وتابندگىاش ، ( 1 )

وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا ( 2 )

سوگند به مَه چون پى [ خورشيد ] رَوَد . ( 2 )

وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا ( 3 )

سوگند به روز چون [ زمين را ] روشن گرداند ، ( 3 )

وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا ( 4 )

سوگند به شب چو پرده بر آن پوشد ، ( 4 )

وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا ( 5 )

سوگند به آسمان وآن كس كه آن را برافراشت ، ( 5 )

وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا ( 6 )

سوگند به زمين وآن كس كه آن را گسترد ، ( 6 )

وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا ( 7 )

سوگند به نَفْس وآن كس كه آن را درست كرد ( 7 )

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا ( 8 )

سپس پليدكارى وپرهيزگارىاش را به آن الهام كرد ، ( 8 )

قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا ( 9 )

كه هر كس آن را پاك گردانيد ، قطعاً رستگار شد ، ( 9 )

وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا ( 10 )

وهر كه آلوده‌اش ساخت ، قطعاً درباخت . ( 10 )

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا ( 11 )

[ قوم ] ثمود به سبب طغيان خود به تكذيب پرداختند . ( 11 )

إِذِ انْبَعَثَ أَشْقَاهَا ( 12 )

آن گاه كه شقىترينشان بر [ پا ] خاست . ( 12 )

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا ( 13 )

پس فرستادهء خدا به آنان گفت : « زنهار ! مادة شتر خدا و [ نوبت ] آبخوردنش را [ حرمت نهيد ] » . ( 13 )

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاهَا ( 14 )

و [ لي ] دروغزنش خواندند وآن [ مادة شتر ] را پى كردند ، وپروردگارشان به [ سزاى ] گناهشان بر سرشان عذاب آورد وآنان را با خاك يكسان كرد . ( 14 )

وَلَا يَخَافُ عُقْبَاهَا ( 15 )

واز پيامدِ كار خويش ، بيمى به خود راه نداد . ( 15 )

سورة الليل

* ( سورة الليل ) *

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى ( 1 )

به نام خداوند رحمتگر مهربان ، سوگند به شب چون پرده افكند ، ( 1 )

وَالنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّى ( 2 )

سوگند به روز چون جلوه‌گرى آغازد ، ( 2 )

وَمَا خَلَقَ الذَّكَرَ وَالْأُنْثَى ( 3 )

و [ سوگند به ] آنكه نر ومادة را آفريد ، ( 3 )

إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّى ( 4 )

كه همانا تلاش شما پراكنده است . ( 4 )

فَأَمَّا مَنْ أَعْطَى وَاتَّقَى ( 5 )

امّا آنكه [ حقّ خدا را ] داد وپروا داشت ، ( 5 )

وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَى ( 6 )

و [ پاداش ] نيكوتر را تصديق كرد ، ( 6 )

فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرَى ( 7 )

بزودى راه آسانى پيش پاى أو خواهيم گذاشت . ( 7 )

وَأَمَّا مَنْ بَخِلَ وَاسْتَغْنَى ( 8 )

وامّا آنكه بخل ورزيد وخود را بىنياز ديد ، ( 8 )

وَكَذَّبَ بِالْحُسْنَى ( 9 )

و [ پاداش ] نيكوتر را به دروغ گرفت ، ( 9 )

فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرَى ( 10 )

بزودى راه دشوارى به أو خواهيم نمود . ( 10 )

وَمَا يُغْنِي عَنْهُ مَالُهُ إِذَا تَرَدَّى ( 11 )

وچون هلاك شد ، [ ديگر ] مالِ أو به كأرش نمىآيد . ( 11 )

إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَى ( 12 )

همانا هدايت بر ماست . ( 12 )

وَإِنَّ لَنَا لَلْآَخِرَةَ وَالْأُولَى ( 13 )

ودر حقيقت ، دنيا وآخرت از آنِ ماست . ( 13 )

فَأَنْذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظَّى ( 14 )

پس شما را به آتشى كه زبانه مىكشد هشدار دادم . ( 14 )