القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٨٦

سورة عبس

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ عَبَسَ وَتَوَلَّى ( 1 )

به نام خداوند رحمتگر مهربان ، چهره درهم كشيد وروى گردانيد ، ( 1 )

أَنْ جَاءَهُ الْأَعْمَى ( 2 )

كه آن مرد نابينا پيش أو آمد ( 2 )

وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّى ( 3 )

وتو چه دانى ، شايد أو به پاكى گرايد ، ( 3 )

أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرَى ( 4 )

يا پند پذيرد واندرز سودش دهد . ( 4 )

أَمَّا مَنِ اسْتَغْنَى ( 5 )

امّا آن كس كه خود را بىنياز مىپندارد ، ( 5 )

فَأَنْتَ لَهُ تَصَدَّى ( 6 )

تو بدو مىپردازى ( 6 )

وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّى ( 7 )

با آنكه اگر پاك نگردد ، بر تو [ مسئوليّتى ] نيست . ( 7 )

وَأَمَّا مَنْ جَاءَكَ يَسْعَى ( 8 )

وامّا آن كس كه شتابان پيش تو آمد ، ( 8 )

وَهُوَ يَخْشَى ( 9 )

در حالي كه [ از خدا ] مىترسيد ، ( 9 )

فَأَنْتَ عَنْهُ تَلَهَّى ( 10 )

تو از أو به ديگران مىپردازى . ( 10 )

كَلَّا إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ ( 11 )

زنهار [ چنين مكن ] اين [ آيات ] پندى است . ( 11 )

فَمَنْ شَاءَ ذَكَرَهُ ( 12 )

تا هر كه خواهد ، از آن پند گيرد . ( 12 )

فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ ( 13 )

در صحيفه‌هايى ارجمند ، ( 13 )

مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ ( 14 )

والا وپاكشده ، ( 14 )

بِأَيْدِي سَفَرَةٍ ( 15 )

به دست فرشتگانى ، ( 15 )

كِرَامٍ بَرَرَةٍ ( 16 )

ارجمند ونيكوكار . ( 16 )

قُتِلَ الْإِنْسَانُ مَا أَكْفَرَهُ ( 17 )

كشته باد انسان ، چه ناسپاس است ! ( 17 )

مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ ( 18 )

أو را از چه چيز آفريده است ؟ ( 18 )

مِنْ نُطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ ( 19 )

از نطفه‌اى خلقش كرد واندازهء مقرّرش بخشيد . ( 19 )

ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ ( 20 )

سپس راه را بر أو آسان گردانيد . ( 20 )

ثُمَّ أَمَاتَهُ فَأَقْبَرَهُ ( 21 )

آن گاه به مرگش رسانيد ودر قبرش نهاد . ( 21 )

ثُمَّ إِذَا شَاءَ أَنْشَرَهُ ( 22 )

سپس چون بخواهد أو را برانگيزد . ( 22 )

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَا أَمَرَهُ ( 23 )

ولى نه ! هنوز آنچه را به أو دستور داده ، به جاى نياورده است . ( 23 )

فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ إِلَى طَعَامِهِ ( 24 )

پس انسان بايد به خوراك خود بنگرد ، ( 24 )

أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاءَ صَبًّا ( 25 )

كه ما آب را به صورت بارشى فرو ريختيم ( 25 )

ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا ( 26 )

آن گاه زمين را با شكافتنى [ لازم ] شكافتيم ( 26 )

فَأَنْبَتْنَا فِيهَا حَبًّا ( 27 )

پس در آن ، دانه رويانيديم . ( 27 )

وَعِنَبًا وَقَضْبًا ( 28 )

وانگور وسبزى ، ( 28 )

وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا ( 29 )

وزيتون ودرخت خرما ، ( 29 )

وَحَدَائِقَ غُلْبًا ( 30 )

وباغهاى انبوه ، ( 30 )

وَفَاكِهَةً وَأَبًّا ( 31 )

وميوه وچراگاه ، ( 31 )

مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ ( 32 )

[ تا وسيلهء ] استفادهء شما ودامهايتان باشد . ( 32 )

فَإِذَا جَاءَتِ الصَّاخَّةُ ( 33 )

پس چون فرياد گوشخراش دررسد ( 33 )

يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ ( 34 )

روزى كه آدمي از برادرش ، ( 34 )

وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ ( 35 )

واز مادرش وپدرش . ( 35 )

وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِيهِ ( 36 )

واز همسرش وپسرانش مىگريزد ، ( 36 )

لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ ( 37 )

در آن روز ، هر كسى از آنان را كارى است كه أو را به خود مشغول مىدارد . ( 37 )

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ ( 38 )

در آن روز ، چهره‌هايى درخشانند ، ( 38 )

ضَاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ ( 39 )

خندان [ و ] شادانند . ( 39 )

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ ( 40 )

ودر آن روز ، چهره‌هايى است كه بر آنها غبار نشسته ، ( 40 )

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ( 41 )

[ و ] آنها را تاريكى پوشانده است ( 41 )

أُولَئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ ( 42 )

آنان همان كافران بدكارند . ( 42 )