القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٨٤
سورة النازعات
إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا ( 31 )
مسلَّماً پرهيزگاران را رستگارى است : ( 31 )
حَدَائِقَ وَأَعْنَابًا ( 32 )
باغچهها وتاكستانها ، ( 32 )
وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا ( 33 )
ودخترانى همسال با سينههاى برجسته ، ( 33 )
وَكَأْسًا دِهَاقًا ( 34 )
وپيالههاى لبالب . ( 34 )
لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّابًا ( 35 )
در آنجا نه بيهودهاى شنوند ، ونه [ يكديگر را ] تكذيب [ كنند ] . ( 35 )
جَزَاءً مِنْ رَبِّكَ عَطَاءً حِسَابًا ( 36 )
[ اين است ] پاداشى از پروردگار تو ، عطايى از روى حساب . ( 36 )
رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمَنِ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا ( 37 )
پروردگار آسمانها وزمين وآنچه ميان آن دو است ، بخشايشگرى كه كس را ياراى خطاب با أو نيست . ( 37 )
يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِكَةُ صَفًّا لَا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَنُ وَقَالَ صَوَابًا ( 38 )
روزى كه « روح » وفرشتگان به صف مىايستند ، و [ مردم ] سخن نگويند ، مگر كسى كه [ خداى ] رحمان به أو رخصت دهد ، وسخن راست گويد . ( 38 )
ذَلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّ فَمَنْ شَاءَ اتَّخَذَ إِلَى رَبِّهِ مَآَبًا ( 39 )
آن [ روز ] ، روز حقّ است پس هر كه خواهد ، راه بازگشتى به سوى پروردگار خود بجويد . ( 39 )
إِنَّا أَنْذَرْنَاكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِي كُنْتُ تُرَابًا ( 40 )
ما شما را از عذابي نزديك هشدار داديم : روزى كه آدمي آنچه را با دست خويش پيش فرستاده است بنگرد وكافر گويد : « كاش من خاك بودم . » ( 40 )
سورة النازعات
* ( سورة النازعات ) *
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ وَالنَّازِعَاتِ غَرْقًا ( 1 )
به نام خداوند رحمتگر مهربان ، سوگند به فرشتگانى كه [ از كافران ] به سختى جان ستانند ، ( 1 )
وَالنَّاشِطَاتِ نَشْطًا ( 2 )
وبه فرشتگانى كه جان [ مؤمنان ] را به آرامى گيرند ، ( 2 )
وَالسَّابِحَاتِ سَبْحًا ( 3 )
وبه فرشتگانى كه [ در درياى بىمانند ] شناكنان شناورند ، ( 3 )
فَالسَّابِقَاتِ سَبْقًا ( 4 )
پس در پيشى گرفتن [ در فرمان خدا ] سبقتگيرندهاند ، ( 4 )
فَالْمُدَبِّرَاتِ أَمْرًا ( 5 )
وكار [ بندگان ] را تدبير مىكنند . ( 5 )
يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ ( 6 )
آن روز كه لرزنده بلرزد ، ( 6 )
تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ ( 7 )
واز پى آن لرزهاى [ دگر ] افتد ، ( 7 )
قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ ( 8 )
در آن روز ، دلهايى سخت هراسانند . ( 8 )
أَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ ( 9 )
ديدگان آنها فروافتاده . ( 9 )
يَقُولُونَ أَئِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحَافِرَةِ ( 10 )
گويند : « آيا [ باز ] ما به [ مغاك ] زمين برمىگرديم ؟ ( 10 )
أَئِذَا كُنَّا عِظَامًا نَخِرَةً ( 11 )
آيا وقتي ما استخوانريزههاى پوسيده شديم [ زندگى را از سر مىگيريم ] ؟ » ( 11 )
قَالُوا تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ ( 12 )
[ وبا خود ] گويند : « در اين صورت ، اين برگشتى زيانآور است . » ( 12 )
فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ ( 13 )
و [ لي ] در حقيقت ، آن [ بازگشت ، بسته به ] يك فرياد است [ وبس ] . ( 13 )
فَإِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَةِ ( 14 )
وبناگاه آنان در زمينِ هموار خواهند بود . ( 14 )
هَلْ أتَاكَ حَدِيثُ مُوسَى ( 15 )
آيا سرگذشت موسى بر تو آمد ؟ ( 15 )