القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٧٨

سورة القيامة

فَمَا تَنْفَعُهُمْ شَفَاعَةُ الشَّافِعِينَ ( 48 )

وشفاعت شفاعتگران آنها را سود نبخشد ! ( 48 )

فَمَا لَهُمْ عَنِ التَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ ( 49 )

پس چرا از اين تذكار رو گردانند ؟ ( 49 )

كَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُسْتَنْفِرَةٌ ( 50 )

به خرانِ رمنده‌اى مانند : ( 50 )

فَرَّتْ مِنْ قَسْوَرَةٍ ( 51 )

كه از پيش شيرى گريزان شده است . ( 51 )

بَلْ يُرِيدُ كُلُّ امْرِئٍ مِنْهُمْ أَنْ يُؤْتَى صُحُفًا مُنَشَّرَةً ( 52 )

بلكه هر مردى از ايشان خواهد كه نامه‌هايى سرگشاده دريافت كند . ( 52 )

كَلَّا بَلْ لَا يَخَافُونَ الْآَخِرَةَ ( 53 )

امّا نه چنان است ! كه از آخرت نمىترسند . ( 53 )

كَلَّا إِنَّهُ تَذْكِرَةٌ ( 54 )

نه چنان است ! در حقيقت اين ( سخن ) اندرزى است ، ( 54 )

فَمَنْ شَاءَ ذَكَرَهُ ( 55 )

تا هر كه خواهد ، از آن پند گيرد . ( 55 )

وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ هُوَ أَهْلُ التَّقْوَى وَأَهْلُ الْمَغْفِرَةِ ( 56 )

و [ لي ] تا خدا نخواهد [ از آن ] پند نگيرند . اوست سزاوار ترس وسزاوار آمرزش . ( 56 )

سورة القيامة

* ( سورة القيامة ) *

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ ( 1 )

به نام خداوند رحمتگر مهربان ، نه ! سوگند به روز رستاخيز ، ( 1 )

وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ ( 2 )

و [ باز ] نه ! سوگند به وجدان سرزنشگر ! ( 2 )

أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَلَّنْ نَجْمَعَ عِظَامَهُ ( 3 )

آيا انسان مىپندارد كه هرگز ريزه استخوانهايش را گرد نخواهيم آورد ؟ ! ( 3 )

بَلَى قَادِرِينَ عَلَى أَنْ نُسَوِّيَ بَنَانَهُ ( 4 )

آرى [ بلكه ] تواناييم كه [ خطوط ] سر انگشتانش را [ يكا يك ] درست [ وبازسازى ] كنيم . ( 4 )

بَلْ يُرِيدُ الْإِنْسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ ( 5 )

ولى نه ، انسان مىخواهد كه در پيشگاه أو فسادكارى كند . ( 5 )

يَسْأَلُ أَيَّانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ ( 6 )

مىپرسد : « روز رستاخيز چه وقت است ؟ » ( 6 )

فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ ( 7 )

پس آن گاه كه ديده خيره گردد ، ( 7 )

وَخَسَفَ الْقَمَرُ ( 8 )

وماه در خسوف افتد ، ( 8 )

وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ ( 9 )

وآفتاب وماه به هم گرد آيند ، ( 9 )

يَقُولُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ ( 10 )

آن روز انسان مىگويد : « [ راه ] گريز كجاست ؟ » ( 10 )

كَلَّا لَا وَزَرَ ( 11 )

حاشا ؟ پناهگاهى نيست ! ( 11 )

إِلَى رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ ( 12 )

آن روز ، قرارگاه [ نهايى ] به سوى پروردگار توست ! ( 12 )

يُنَبَّأُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ( 13 )

آن روز است كه انسان را از آنچه از ديرباز يا پس از آن انجام داده آگاهى دهند . ( 13 )

بَلِ الْإِنْسَانُ عَلَى نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ ( 14 )

بلكه انسان خود بر نفس خويشتن بيناست ، ( 14 )

وَلَوْ أَلْقَى مَعَاذِيرَهُ ( 15 )

هر چند دست به عذرتراشى زند . ( 15 )

لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ ( 16 )

زبانت را [ در هنگام وحى ] زود بحركت درنياور تا در خواندن [ قرآن ] شتابزدگى بخرج دهى . ( 16 )

إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآَنَهُ ( 17 )

در حقيقت گردآوردن وخواندن آن بر [ عهدهء ] ماست . ( 17 )

فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآَنَهُ ( 18 )

پس چون آن را برخوانديم [ همانگونه ] خواندن آن را دنبال كن . ( 18 )

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ ( 19 )

سپس توضيح آن [ نيز ] بر عهدهء ماست ! ( 19 )