القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٧٧

سورة المدثر

إِنَّهُ فَكَّرَ وَقَدَّرَ ( 18 )

آرى ، [ آن دشمن حقّ ] انديشيد وسنجيد . ( 18 )

فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ ( 19 )

كُشته بادا ، چگونه [ أو ] سنجيد ؟ ( 19 )

ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ ( 20 )

[ آرى ، ] كشته بادا ، چگونه [ أو ] سنجيد . ( 20 )

ثُمَّ نَظَرَ ( 21 )

آن گاه نظر انداخت . ( 21 )

ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ ( 22 )

سپس رو ترش نمود وچهره در هم كشيد . ( 22 )

ثُمَّ أَدْبَرَ وَاسْتَكْبَرَ ( 23 )

آن گاه پشت گردانيد وتكبّر ورزيد ، ( 23 )

فَقَالَ إِنْ هَذَا إِلَّا سِحْرٌ يُؤْثَرُ ( 24 )

وگفت : « اين [ قرآن ] جز سحرى كه [ به برخى ] آموخته‌اند نيست . ( 24 )

إِنْ هَذَا إِلَّا قَوْلُ الْبَشَرِ ( 25 )

اين غير از سخن بشر نيست . » ( 25 )

سَأُصْلِيهِ سَقَرَ ( 26 )

زودا كه أو را به سَقَر در آورم . ( 26 )

وَمَا أَدْرَاكَ مَا سَقَرُ ( 27 )

وتو چه دانى كه آن سَقَر چيست ؟ ( 27 )

لَا تُبْقِي وَلَا تَذَرُ ( 28 )

نه باقي مىگذارد ونه رها مىكند . ( 28 )

لَوَّاحَةٌ لِلْبَشَرِ ( 29 )

پوستها را سياه مىگرداند . ( 29 )

عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَ ( 30 )

[ و ] بر آن [ دوزخ ] ، نوزده [ نگهبان ] است . ( 30 )

وَمَا جَعَلْنَا أَصْحَابَ النَّارِ إِلَّا مَلَائِكَةً وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةً لِلَّذِينَ كَفَرُوا لِيَسْتَيْقِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ وَيَزْدَادَ الَّذِينَ آَمَنُوا إِيمَانًا وَلَا يَرْتَابَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ وَالْمُؤْمِنُونَ وَلِيَقُولَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ وَالْكَافِرُونَ مَاذَا أَرَادَ اللَّهُ بِهَذَا مَثَلًا كَذَلِكَ يُضِلُّ اللَّهُ مَنْ يَشَاءُ وَيَهْدِي مَنْ يَشَاءُ وَمَا يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ وَمَا هِيَ إِلَّا ذِكْرَى لِلْبَشَرِ ( 31 )

وما موكّلان آتش را جز فرشتگان نگردانيديم ، وشمارهء آنها را جز آزمايشى براي كساني كه كافر شده‌اند قرار نداديم ، تا آنان كه أهل كتابند يقين به هم رسانند ، وايمان كساني كه ايمان آورده‌اند افزون گردد ، وآنان كه كتاب به ايشان داده شده و [ نيز ] مؤمنان به شكّ نيفتند ، وتا كساني كه در دلهايشان بيمارى است وكافران بگويند : « خدا از اين وصف كردن ، چه چيزى را اراده كرده است ؟ » اين گونه ، خدا هر كه را بخواهد بيراه مىگذارد وهر كه را بخواهد هدايت مى كند ، و [ شمارهء ] سپاهيان پروردگارت را جز أو نمىداند ، واين [ آيات ] جز تذكاري براي بشر نيست . ( 31 )

كَلَّا وَالْقَمَرِ ( 32 )

نه چنين است [ كه مىپندارند ! ] سوگند به ماه ، ( 32 )

وَاللَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ ( 33 )

وسوگند به شامگاه چون پشت كند ، ( 33 )

وَالصُّبْحِ إِذَا أَسْفَرَ ( 34 )

وسوگند به بامداد چون آشكار شود ، ( 34 )

إِنَّهَا لَإِحْدَى الْكُبَرِ ( 35 )

كه آيات [ قرآن ] از پديده‌هاى بزرگ است . ( 35 )

نَذِيرًا لِلْبَشَرِ ( 36 )

بشر را هشداردهنده است . ( 36 )

لِمَنْ شَاءَ مِنْكُمْ أَنْ يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ ( 37 )

هر كه از شما را كه بخواهد پيشى جويد يا بازايستد . ( 37 )

كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ ( 38 )

هر كسى در گروِ دستاورد خويش است ، ( 38 )

إِلَّا أَصْحَابَ الْيَمِينِ ( 39 )

بجز ياران دست راست : ( 39 )

فِي جَنَّاتٍ يَتَسَاءَلُونَ ( 40 )

در ميان باغها . از يكديگر مىپرسند ، ( 40 )

عَنِ الْمُجْرِمِينَ ( 41 )

دربارهء مجرمان : ( 41 )

مَا سَلَكَكُمْ فِي سَقَرَ ( 42 )

« چه چيز شما را در آتش [ سَقَر ] درآورد ؟ » ( 42 )

قَالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ ( 43 )

گويند : « از نمازگزاران نبوديم ، ( 43 )

وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِينَ ( 44 )

وبينوايان را غذا نمىداديم ، ( 44 )

وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ الْخَائِضِينَ ( 45 )

با هرزه‌درايان هرزه‌درايى مىكرديم ، ( 45 )

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّينِ ( 46 )

وروز جزا را دروغ مىشمرديم ، ( 46 )

حَتَّى أَتَانَا الْيَقِينُ ( 47 )

تا مرگ ما در رسيد . » ( 47 )