القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٧٣

سورة الجن

سورة الجن

* ( سورة الجن ) *

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ قُلْ أُوحِيَ إِلَيَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِّ فَقَالُوا إِنَّا سَمِعْنَا قُرْآَنًا عَجَبًا ( 1 )

به نام خداوند رحمتگر مهربان ، بگو : « به من وحى شده است كه تنى چند از جنّيان گوش فرا داشتند وگفتند : راستى ما قرآني شگفتآور شنيديم . ( 1 )

يَهْدِي إِلَى الرُّشْدِ فَآَمَنَّا بِهِ وَلَنْ نُشْرِكَ بِرَبِّنَا أَحَدًا ( 2 )

[ كه ] به راه راست هدايت مىكند . پس به آن ايمان آورديم وهرگز كسى را شريك پروردگارمان قرار نخواهيم داد . ( 2 )

وَأَنَّهُ تَعَالَى جَدُّ رَبِّنَا مَا اتَّخَذَ صَاحِبَةً وَلَا وَلَدًا ( 3 )

واينكه أو ، پروردگار والاي ما ، همسر وفرزندى اختيار نكرده است . ( 3 )

وَأَنَّهُ كَانَ يَقُولُ سَفِيهُنَا عَلَى اللَّهِ شَطَطًا ( 4 )

و [ شگفت ] آنكه كمخِرَد ما ، در بارهء خدا سخنانى ياوه مىسرايد . ( 4 )

وَأَنَّا ظَنَنَّا أَنْ لَنْ تَقُولَ الْإِنْسُ وَالْجِنُّ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا ( 5 )

وما پنداشته بوديم كه انس وجنّ هرگز به خدا دروغ نمىبندند . ( 5 )

وَأَنَّهُ كَانَ رِجَالٌ مِنَ الْإِنْسِ يَعُوذُونَ بِرِجَالٍ مِنَ الْجِنِّ فَزَادُوهُمْ رَهَقًا ( 6 )

ومردانى از آدميان به مردانى از جنّ پناه مىبردند وبر سركشى آنها مىافزودند . ( 6 )

وَأَنَّهُمْ ظَنُّوا كَمَا ظَنَنْتُمْ أَنْ لَنْ يَبْعَثَ اللَّهُ أَحَدًا ( 7 )

وآنها [ نيز ] آن گونه كه [ شما ] پنداشته‌ايد ، گمان بردند كه خدا هرگز كسى را زنده نخواهد گردانيد . ( 7 )

وَأَنَّا لَمَسْنَا السَّمَاءَ فَوَجَدْنَاهَا مُلِئَتْ حَرَسًا شَدِيدًا وَشُهُبًا ( 8 )

وما بر آسمان دست يافتيم وآن را پر از نگهبانان توانا وتيرهاى شهاب يافتيم . ( 8 )

وَأَنَّا كُنَّا نَقْعُدُ مِنْهَا مَقَاعِدَ لِلسَّمْعِ فَمَنْ يَسْتَمِعِ الْآَنَ يَجِدْ لَهُ شِهَابًا رَصَدًا ( 9 )

ودر [ آسمان ] براي شنيدن ، به كمين مىنشستيم ، [ امّا ] اكنون هر كه بخواهد به گوش باشد ، تير شهابى در كمين خود مىيابد . ( 9 )

وَأَنَّا لَا نَدْرِي أَشَرٌّ أُرِيدَ بِمَنْ فِي الْأَرْضِ أَمْ أَرَادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَدًا ( 10 )

وما [ درست ] نمىدانيم كه آيا براي كساني كه در زمينند بدى خواسته شده يا پروردگارشان بر ايشان هدايت خواسته است ؟ ( 10 )

وَأَنَّا مِنَّا الصَّالِحُونَ وَمِنَّا دُونَ ذَلِكَ كُنَّا طَرَائِقَ قِدَدًا ( 11 )

واز ميان ما برخى درستكارند وبرخى غير آن ، وما فرقه‌هايى گوناگونيم . ( 11 )

وَأَنَّا ظَنَنَّا أَنْ لَنْ نُعجِزَ اللَّهَ فِي الْأَرْضِ وَلَنْ نُعْجِزَهُ هَرَبًا ( 12 )

وما مىدانيم كه هرگز نمىتوانيم در زمين خداى را به ستوه آوريم ، وهرگز أو را با گريز [ خود ] درمانده نتوانيم كرد ( 12 )

وَأَنَّا لَمَّا سَمِعْنَا الْهُدَى آَمَنَّا بِهِ فَمَنْ يُؤْمِنْ بِرَبِّهِ فَلَا يَخَافُ بَخْسًا وَلَا رَهَقًا ( 13 )

وما چون هدايت را شنيديم بدان گرويديم پس كسى كه به پروردگار خود ايمان آورَد ، از كمي [ پاداش ] وسختى بيم ندارد . ( 13 )