القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٦٨

سورة الحاقة

وَجَاءَ فِرْعَوْنُ وَمَنْ قَبْلَهُ وَالْمُؤْتَفِكَاتُ بِالْخَاطِئَةِ ( 9 )

وفرعون وكساني كه پيش از أو بودند و [ مردم ] شهرهاى سرنگون شده [ سدوم وعاموره ] مرتكب خطا شدند . ( 9 )

فَعَصَوْا رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةً رَابِيَةً ( 10 )

واز امر فرستاده پروردگارشان سرپيچى كردند و [ خدا هم ] آنان را به گرفتنى سخت ، فرو گرفت . ( 10 )

إِنَّا لَمَّا طَغَى الْمَاءُ حَمَلْنَاكُمْ فِي الْجَارِيَةِ ( 11 )

ما ، چون آب طغيان كرد ، شما را بر كشتى سوار نموديم . ( 11 )

لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَتَعِيَهَا أُذُنٌ وَاعِيَةٌ ( 12 )

تا آن را براي شما [ مايه ] تذكّرى گردانيم وگوشهاى شنوا آن را نگاه دارد . ( 12 )

فَإِذَا نُفِخَ فِي الصُّورِ نَفْخَةٌ وَاحِدَةٌ ( 13 )

پس آن گاه كه در صور يك بار دميده شود . ( 13 )

وَحُمِلَتِ الْأَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَاحِدَةً ( 14 )

وزمين وكوه‌ها از جاى خود برداشته شوند وهر دوى آنها با يك تكان ريز ريز گردند . ( 14 )

فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ ( 15 )

پس آن روز است كه واقعه [ آن چنانى ] وقوع يابد . ( 15 )

وَانْشَقَّتِ السَّمَاءُ فَهِيَ يَوْمَئِذٍ وَاهِيَةٌ ( 16 )

وآسمان از هم بشكافد ، ودر آن روز است كه آن از هم گسسته باشد . ( 16 )

وَالْمَلَكُ عَلَى أَرْجَائِهَا وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمَانِيَةٌ ( 17 )

وفرشتگان در أطراف [ آسمان ] اند ، وعرش پروردگارت را آن روز ، هشت [ فرشته ] بر سر خود بر مىدارند . ( 17 )

يَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَى مِنْكُمْ خَافِيَةٌ ( 18 )

در آن روز ، شما [ به پيشگاه خدا ] عرضه مىشويد ، [ و ] پوشيده‌اى از شما پوشيده نمىماند . ( 18 )

فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ فَيَقُولُ هَاؤُمُ اقْرَءُوا كِتَابِيَهْ ( 19 )

امّا كسى كه كارنامه‌اش به دست راستش داده شود ، گويد : « بياييد وكتابم را بخوانيد . ( 19 )

إِنِّي ظَنَنْتُ أَنِّي مُلَاقٍ حِسَابِيَهْ ( 20 )

من يقين داشتم كه به حساب خود مىرسم . » ( 20 )

فَهُوَ فِي عِيشَةٍ رَاضِيَةٍ ( 21 )

پس أو در يك زندگى خوش است : ( 21 )

فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٍ ( 22 )

در بهشتى برين ، ( 22 )

قُطُوفُهَا دَانِيَةٌ ( 23 )

[ كه ] ميوه‌هايش در دسترس است . ( 23 )

كُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِيئًا بِمَا أَسْلَفْتُمْ فِي الْأَيَّامِ الْخَالِيَةِ ( 24 )

بخوريد وبنوشيد ، گواراتان باد ، به [ پاداش ] آنچه در روزهاى گذشته انجام داديد . ( 24 )

وَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِشِمَالِهِ فَيَقُولُ يَا لَيْتَنِي لَمْ أُوتَ كِتَابِيَهْ ( 25 )

وامّا كسى كه كارنامه‌اش به دست چپش داده شود ، گويد : « اى كاش كتابم را دريافت نكرده بودم . ( 25 )

وَلَمْ أَدْرِ مَا حِسَابِيَهْ ( 26 )

واز حساب خود خبردار نشده بودم . ( 26 )

يَا لَيْتَهَا كَانَتِ الْقَاضِيَةَ ( 27 )

اى كاش آن [ مرگ ] كار را تمام مىكرد . ( 27 )

مَا أَغْنَى عَنِّي مَالِيَهْ ( 28 )

مال من ، مرا سودى نبخشيد . ( 28 )

هَلَكَ عَنِّي سُلْطَانِيَهْ ( 29 )

قدرت من از [ كف ] من برفت . ( 29 )

خُذُوهُ فَغُلُّوهُ ( 30 )

[ گويند : ] « بگيريد أو را ودر غُل كشيد . ( 30 )

ثُمَّ الْجَحِيمَ صَلُّوهُ ( 31 )

آن گاه ميان آتشش اندازيد . ( 31 )

ثُمَّ فِي سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًا فَاسْلُكُوهُ ( 32 )

پس در زنجيرى كه درازى آن هفتاد گز است وى را در بند كشيد . ( 32 )

إِنّهُ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ الْعَظِيمِ ( 33 )

چرا كه أو به خداى بزرگ نمىگرويد . ( 33 )

وَلَا يَحُضُّ عَلَى طَعَامِ الْمِسْكِينِ ( 34 )

وبه اطعام مسكين تشويق نمىكرد . ( 34 )