القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٦٧
سورة الحاقة
خَاشِعَةً أَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ وَقَدْ كَانُوا يُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ وَهُمْ سَالِمُونَ ( 43 )
ديدگانشان به زير افتاده ، خوارى آنان را فرو مىگيرد ، در حالي كه [ پيش از اين ] به سجده دعوت مىشدند وتندرست بودند . ( 43 )
فَذَرْنِي وَمَنْ يُكَذِّبُ بِهَذَا الْحَدِيثِ سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُونَ ( 44 )
پس مرا با كسى كه اين گفتار را تكذيب مىكند واگذار . به تدريج آنان را به گونه‌اى كه در نيابند [ گريبان ] خواهيم گرفت ، ( 44 )
وَأُمْلِي لَهُمْ إِنَّ كَيْدِي مَتِينٌ ( 45 )
ومهلتشان مىدهم ، زيرا تدبير من [ سخت ] استوار است . ( 45 )
أَمْ تَسْأَلُهُمْ أَجْرًا فَهُمْ مِنْ مَغْرَمٍ مُثْقَلُونَ ( 46 )
آيا از آنان مزدى درخواست مىكنى ، وآنان خود را زير بار تاوان ، گرانبار مىيابند ؟ ( 46 )
أَمْ عِنْدَهُمُ الْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ ( 47 )
يا [ علم ] غيب پيش آنهاست وآنها مىنويسند ؟ ( 47 )
فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُنْ كَصَاحِبِ الْحُوتِ إِذْ نَادَى وَهُوَ مَكْظُومٌ ( 48 )
پس در [ امتثال ] حكم پروردگارت شكيبايى ورز ، ومانند همدم ما هي [ يونس ] مباش آن گاه كه اندوه‌زده ندا درداد . ( 48 )
لَوْلَا أَنْ تَدَارَكَهُ نِعْمَةٌ مِنْ رَبِّهِ لَنُبِذَ بِالْعَرَاءِ وَهُوَ مَذْمُومٌ ( 49 )
اگر لطفى از جانب پروردگارش تدارك [ حالِ ] أو نمىكرد ، قطعاً نكوهش شده بر زمين خشك انداخته مىشد . ( 49 )
فَاجْتَبَاهُ رَبُّهُ فَجَعَلَهُ مِنَ الصَّالِحِينَ ( 50 )
پس پروردگارش وى را برگزيد واز شايستگانش گردانيد . ( 50 )
وَإِنْ يَكَادُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصَارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّكْرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ ( 51 )
وآنان كه كافر شدند ، چون قرآن را شنيدند چيزى نمانده بود كه تو را چشم بزنند ، ومىگفتند : « أو واقعاً ديوانه‌اى است . » ( 51 )
وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ ( 52 )
وحال آنكه [ قرآن ] جز تذكاري براي جهانيان نيست . ( 52 )
سورة الحاقة
* ( سورة الحاقة ) *
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ الْحَاقَّةُ ( 1 )
به نام خداوند رحمتگر مهربان ، آن رخ دهنده . ( 1 )
مَا الْحَاقَّةُ ( 2 )
چيست آن رخ دهنده ؟ ( 2 )
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْحَاقَّةُ ( 3 )
وچه دانى كه آن رخ دهنده چيست ؟ ( 3 )
كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌ بِالْقَارِعَةِ ( 4 )
ثمود وعاد ، آن حادثهء كوبنده را تكذيب كردند . ( 4 )
فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا بِالطَّاغِيَةِ ( 5 )
امّا ثمود به [ سزاى ] سركشى [ خود ] به هلاكت رسيدند . ( 5 )
وَأَمَّا عَادٌ فَأُهْلِكُوا بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍ ( 6 )
وامّا عاد ، به [ وسيلهء ] تندبادى توفندهء سركش هلاك شدند . ( 6 )
سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَثَمَانِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًا فَتَرَى الْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَى كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍ ( 7 )
[ كه خدا ] آن را هفت شب وهشت روز پياپى بر آنان بگماشت : در آن [ مدّت ] مردم را فروافتاده مىديدى ، گويى آنها تنه‌هاى نخلهاى ميان تهىاند . ( 7 )
فَهَلْ تَرَى لَهُمْ مِنْ بَاقِيَةٍ ( 8 )
آيا از آنان كسى را بر جاى مىبينى ؟ ( 8 )