القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٦٤

سورة الملك

وَأَسِرُّوا قَوْلَكُمْ أَوِ اجْهَرُوا بِهِ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ( 13 )

و [ اگر ] سخن خود را پنهان داريد ، يا آشكارش نماييد ، در حقيقت وى به راز دلها آگاه است . ( 13 )

أَلَا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ وَهُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ ( 14 )

آيا كسى كه آفريده است نمىداند ؟ با اينكه أو خود باريكبين آگاه است . ( 14 )

هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ ذَلُولًا فَامْشُوا فِي مَنَاكِبِهَا وَكُلُوا مِنْ رِزْقِهِ وَإِلَيْهِ النُّشُورُ ( 15 )

اوست كسى كه زمين را براي شما رام گردانيد ، پس در فراخناى آن رهسپار شويد واز روزى [ خدا ] بخوريد ورستاخيز به سوىِ اوست . ( 15 )

أَأَمِنْتُمْ مَنْ فِي السَّمَاءِ أَنْ يَخْسِفَ بِكُمُ الْأَرْضَ فَإِذَا هِيَ تَمُورُ ( 16 )

آيا از آن كس كه در آسمان است أيمن شده‌ايد كه شما را در زمين فروبرد ، پس بناگاه [ زمين ] به تپيدن افتد ؟ ( 16 )

أَمْ أَمِنْتُمْ مَنْ فِي السَّمَاءِ أَنْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حَاصِبًا فَسَتَعْلَمُونَ كَيْفَ نَذِيرِ ( 17 )

يا از آن كس كه در آسمان است أيمن شده‌ايد كه بر [ سر ] شما تندبادى از سنگريزه فروفرستد ؟ پس به زودى خواهيد دانست كه بيمدادن من چگونه است ! ( 17 )

وَلَقَدْ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَكَيْفَ كَانَ نَكِيرِ ( 18 )

وپيش از آنان [ نيز ] كساني به تكذيب پرداختند پس عذاب من چگونه بود ؟ ( 18 )

أَوَلَمْ يَرَوْا إِلَى الطَّيْرِ فَوْقَهُمْ صَافَّاتٍ وَيَقْبِضْنَ مَا يُمْسِكُهُنَّ إِلَّا الرَّحْمَنُ إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ بَصِيرٌ ( 19 )

آيا در بالاى سرشان به پرندگان ننگريسته‌اند [ كه گاه ] بال مىگسترند و [ گاه ] بال مىزنند ؟ جز خداى رحمان [ كسى ] آنها را نگاه نمىدارد ، أو به هر چيزى بيناست . ( 19 )

أَمَّنْ هَذَا الَّذِي هُوَ جُنْدٌ لَكُمْ يَنْصُرُكُمْ مِنْ دُونِ الرَّحْمَنِ إِنِ الْكَافِرُونَ إِلَّا فِي غُرُورٍ ( 20 )

يا آن كسى كه خود براي شما [ چون ] سپاهى است كه ياريتان مىكند ، جز خداى رحمان كيست ؟ كافران جز گرفتار فريب نيستند . ( 20 )

أَمَّنْ هَذَا الَّذِي يَرْزُقُكُمْ إِنْ أَمْسَكَ رِزْقَهُ بَلْ لَجُّوا فِي عُتُوٍّ وَنُفُورٍ ( 21 )

يا كيست آن كه به شما روزى دهد اگر [ خدا ] روزى خود را [ از شما ] بازدارد ؟ [ نه ] ! بلكه در سركشى ونفرت پافشارى كردند . ( 21 )

أَفَمَنْ يَمْشِي مُكِبًّا عَلَى وَجْهِهِ أَهْدَى أَمَّنْ يَمْشِي سَوِيًّا عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ ( 22 )

پس آيا آن كس كه نگونسار راه مىپيمايد هدايت يافته‌تر است يا آن كس كه ايستاده بر راه راست مىرود ؟ ( 22 )

قُلْ هُوَ الَّذِي أَنْشَأَكُمْ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْأَبْصَارَ وَالْأَفْئِدَةَ قَلِيلًا مَا تَشْكُرُونَ ( 23 )

بگو : « اوست آن كس كه شما را پديد آورده وبراي شما گوش وديدگان ودلها آفريده است . چه كم سپاس گزاريد . » ( 23 )

قُلْ هُوَ الَّذِي ذَرَأَكُمْ فِي الْأَرْضِ وَإِلَيْهِ تُحْشَرُونَ ( 24 )

بگو : « اوست كه شما را در زمين پراكنده كرده ، وبه نزد أو [ ست كه ] گرد آورده خواهيد شد . » ( 24 )

وَيَقُولُونَ مَتَى هَذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ ( 25 )

ومىگويند : « اگر راست مىگوييد ، اين وعده كي خواهد بود ؟ » ( 25 )

قُلْ إِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللَّهِ وَإِنَّمَا أَنَا نَذِيرٌ مُبِينٌ ( 26 )

بگو : « علم [ آن ] فقط پيش خداست ومن صرفاً هشدار دهنده‌اى آشكارم . » ( 26 )