القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٦٣

سورة الملك

سورة الملك

* ( سورة الملك ) *

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ تَبَارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ( 1 )

به نام خداوند رحمتگر مهربان ، بزرگوار [ وخجسته ] است آنكه فرمانروايى به دست اوست وأو بر هر چيزى تواناست . ( 1 )

الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيَاةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا وَهُوَ الْعَزِيزُ الْغَفُورُ ( 2 )

همان كه مرگ وزندگى را پديد آورد تا شما را بيازمايد كه كدامتان نيكوكارتريد ، واوست ارجمند آمرزندهء . ( 2 )

الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَمَوَاتٍ طِبَاقًا مَا تَرَى فِي خَلْقِ الرَّحْمَنِ مِنْ تَفَاوُتٍ فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَرَى مِنْ فُطُورٍ ( 3 )

همان كه هفت آسمان را طبقه طبقه بيافريد . در آفرينشِ آن [ خداى ] بخشايشگر هيچ گونه اختلاف [ وتفاوتى ] نمىبينى . باز بنگر ، آيا خلل [ ونقصانى ] مىبينى ؟ ( 3 )

ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ كَرَّتَيْنِ يَنْقَلِبْ إِلَيْكَ الْبَصَرُ خَاسِئًا وَهُوَ حَسِيرٌ ( 4 )

باز دوباره بنگر تا نگاهت زبون ودرمانده به سويت بازگردد . ( 4 )

وَلَقَدْ زَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَا بِمَصَابِيحَ وَجَعَلْنَاهَا رُجُومًا لِلشَّيَاطِينِ وَأَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابَ السَّعِيرِ ( 5 )

ودر حقيقت ، آسمان دنيا را با چراغهايى زينت داديم وآن را مايه طرد شياطين [ قواى مزاحم ] گردانيديم وبراي آنها عذاب آتش فروزان آماده كرده‌ايم . ( 5 )

وَلِلَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ ( 6 )

وكساني كه به پروردگارشان انكار آوردند ، عذاب آتش جهنّم خواهند داشت وچه بد سرانجامى است . ( 6 )

إِذَا أُلْقُوا فِيهَا سَمِعُوا لَهَا شَهِيقًا وَهِيَ تَفُورُ ( 7 )

چون در آنجا افكنده شوند ، از آن خروشى مىشنوند در حالي كه مىجوشد . ( 7 )

تَكَادُ تَمَيَّزُ مِنَ الْغَيْظِ كُلَّمَا أُلْقِيَ فِيهَا فَوْجٌ سَأَلَهُمْ خَزَنَتُهَا أَلَمْ يَأْتِكُمْ نَذِيرٌ ( 8 )

نزديك است كه از خشم شكافته شود . هر بار كه گروهى در آن افكنده شوند ، نگاهبانان آن از ايشان پرسند : « مگر شما را هشداردهنده‌اى نيامد ؟ » ( 8 )

قَالُوا بَلَى قَدْ جَاءَنَا نَذِيرٌ فَكَذَّبْنَا وَقُلْنَا مَا نَزَّلَ اللَّهُ مِنْ شَيْءٍ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا فِي ضَلَالٍ كَبِيرٍ ( 9 )

گويند : « چرا هشداردهنده‌اى به سوى ما آمد و [ لي ] تكذيب كرديم وگفتيم : خدا چيزى فرونفرستاده است ، شما جز در گمراهى بزرگ نيستيد . » ( 9 )

وَقَالُوا لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ مَا كُنَّا فِي أَصْحَابِ السَّعِيرِ ( 10 )

وگويند : « اگر شنيده [ وپذيرفته ] بوديم يا تعقّل كرده بوديم در [ ميان ] دوزخيان نبوديم . » ( 10 )

فَاعْتَرَفُوا بِذَنْبِهِمْ فَسُحْقًا لِأَصْحَابِ السَّعِيرِ ( 11 )

پس به گناه خود اقرار مىكنند . ومرگ باد بر أهل جهنّم ! ( 11 )

إِنَّ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ كَبِيرٌ ( 12 )

كساني كه در نهان از پروردگارشان مىترسند ، آنان را آمرزش وپاداشى بزرگ خواهد بود . ( 12 )