القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٦٢

سورة التحريم

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحًا عَسَى رَبُّكُمْ أَنْ يُكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّئَاتِكُمْ وَيُدْخِلَكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ يَوْمَ لَا يُخْزِي اللَّهُ النَّبِيَّ وَالَّذِينَ آَمَنُوا مَعَهُ نُورُهُمْ يَسْعَى بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَبِأَيْمَانِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا أَتْمِمْ لَنَا نُورَنَا وَاغْفِرْ لَنَا إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ( 8 )

اى كساني كه ايمان آورده‌ايد ، به درگاه خدا توبه‌اى راستين كنيد ، اميد است كه پروردگارتان بديهايتان را از شما بزدايد وشما را به باغهايى كه از زير [ درختان ] آن جويبارها روان است درآورد . در آن روز خدا پيامبر [ خود ] وكساني را كه با أو ايمان آورده بودند خوار نمىگرداند : نورشان از پيشاپيش آنان ، وسمت راستشان ، روان است . مىگويند : « پروردگارا ، نور ما را براي ما كامل گردان وبر ما ببخشاى ، كه تو بر هر چيز توانايى . » ( 8 )

يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنَافِقِينَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْ وَمَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ ( 9 )

اى پيامبر ، با كافران ومنافقان جهاد كن وبر آنان سخت گير [ كه ] جاى ايشان در جهنّم خواهد بود وچه بد سرانجامى است . ( 9 )

ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ كَفَرُوا اِمْرَأَةَ نُوحٍ وَامْرَأَةَ لُوطٍ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتَاهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللَّهِ شَيْئًا وَقِيلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدَّاخِلِينَ ( 10 )

خدا براي كساني كه كفر ورزيده‌اند ، آن نوح وآن لوط را مَثَل آورده [ كه ] هر دو در نكاح دو بنده از بندگان شايسته ما بودند وبه آنها خيانت كردند ، وكارى از دست [ شوهران ] آنها در برابر خدا ساخته نبود ، وگفته شد : « با داخل شوندگان داخل آتش شويد . » ( 10 )

وَضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ آَمَنُوا اِمْرَأَةَ فِرْعَوْنَ إِذْ قَالَتْ رَبِّ ابْنِ لِي عِنْدَكَ بَيْتًا فِي الْجَنَّةِ وَنَجِّنِي مِنْ فِرْعَوْنَ وَعَمَلِهِ وَنَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ ( 11 )

وبراي كساني كه ايمان آورده‌اند ، خدا همسر فرعون را مَثَل آورده ، آن گاه كه گفت : « پروردگارا ، پيش خود در بهشت خانه‌اى برايم بساز ، ومرا از فرعون وكردارش نجات ده ، ومرا از دست مردم ستمگر بِرَهان . » ( 11 )

وَمَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرَانَ الَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيهِ مِنْ رُوحِنَا وَصَدَّقَتْ بِكَلِمَاتِ رَبِّهَا وَكُتُبِهِ وَكَانَتْ مِنَ الْقَانِتِينَ ( 12 )

ومريم دختِ عمران را ، همان كسى كه خود را پاكدامن نگاه داشت ودر أو از روح خود دميديم وسخنان پروردگار خود وكتابهاى أو را تصديق كرد واز فرمانبرداران بود . ( 12 )